“Ik wilde niets liever dan stoned zijn”, vertelt Miranda. “Zelfs toen mijn zoon vroeg of we iets leuks konden doen in de vakantie, kon ik alleen maar denken aan mijn volgende joint.” Ze blikte terug op een leven dat begon te ontsporen nadat ze op haar negentiende werd afgekeurd voor werk. “Je voelt je nutteloos. Minder dan de rest. En als je dan mensen ziet die blowen en ‘ontspannen’ lijken, is de verleiding groot.”

Wat begon als een vlucht uit de realiteit, eindigde in een zware verslaving. “Uiteindelijk rookte ik zes joints per dag. Ik functioneerde als moeder, maar alles draaide om blowen.”

Keerpunt
Totdat haar zoon - toen nog maar zeven jaar oud - vroeg of ze samen iets leuks konden doen. “Die vraag bleef maar in mijn hoofd rondspoken. Die avond barste ik in huilen uit. Ik keek in de spiegel en zag een schim van mezelf: een grijs, verslaafd gezicht.”

In wanhoop bad ze: “Heer, haal dit uit mijn leven. En als dat niet kan, haal mij dan uit dit leven.” Ze verpletterde haar joint, hield hem onder de kraan en ging huilend naar bed.

Wat er daarna gebeurde, noemt ze “een wonder”. “Ik werd wakker en had totaal geen behoefte meer aan blowen. Het was alsof God het in één nacht van mij had weggenomen. Ik durfde het zelfs niet meer aan te raken.”

Van blowen naar drinken
Na haar bevrijding ontmoette ze een man met wie ze opnieuw begon te drinken. “Eerst een wijntje, toen twee. Een fles. Port. Wodka.” Het leidde tot een jarenlange strijd met alcohol. Ook raakte ze betrokken bij het Germaanse geloof (een vorm van heidendom waarin goden als Thor en Wodan centraal staan, red.) van haar toenmalige partner. “Overdag bad ik tot God, maar bij hem ging ik mee in de verering van andere goden.”

Maar God liet haar ook daar niet los. Tijdens een spirituele ervaring waarin ze onder invloed was van alcohol, voelde ze letterlijk een tik op haar schouder. “Ik opende mijn ogen en zag Jezus. Hij zei: ‘Ik wil dat je naar huis komt.’ In één seconde was ik nuchter. Ik wist: ik moet terug. Niet naar huis, maar naar de kerk.”

"Mijn genade is jou genoeg"
Via een oude vriendin kreeg ze het adres van een kerk. “Toen ik daar kwam, hing er een grote poster: ‘Mijn genade is jou genoeg’. Precies de tekst die me al die tijd had vastgehouden.”

Ze noemt het haar nieuwe begin. “God greep in en bevrijdde me van blowen. Hij helpt me ook in mijn strijd met alcohol. En telkens weer mag ik terugkomen. Niet omdat het mag, maar omdat Zijn genade groter is dan mijn zwakte.”

Bekijk de video en neem een kijkje op de website van Xpedition Glory: