"Hier in Rotterdam is mijn leven compleet veranderd. Ik groeide op in een gezin met elf kinderen. Het geloof betekende voor ons: twee keer op zondag naar de kerk gaan. Het was voor mijn zussen ook heel belangrijk om rokken aan te hebben en geen broeken te dragen. Als ze op visite kwamen, moest er een rok over de broek. Het geloof bestond vooral uit regels. Dat ergerde mij tot op het bot, en op een gegeven moment haakte ik af. Ik zag er niks in.

Als ik met mijn vader sprak over het geloof, kregen we ruzie. Dus heb ik uiteindelijk gezegd: “Als je bij me komt, laten we gewoon koffie drinken en het gezellig maken, maar vooral niet over het geloof praten.” En dat ging de laatste jaren eigenlijk prima. Mijn vader was een hele lieve vader, een echte familieman. Gek op zijn kinderen en kleinkinderen. Als hij op visite kwam, nam hij altijd iets mee, ook voor de kinderen. Mijn vrouw ging nog wel naar de kerk en nam de kinderen mee. Ik ging heel af en toe mee naar de kerk, meestal met Kerst, uit een soort beleefdheid.

Als er aan tafel een stuk uit de Bijbel werd gelezen, zei ik: “Moet dat nou? Doe maar lekker kort, lekker snel.” Als mijn vrouw naar de kerk ging, zei ik: “Ga je weer kerkje spelen?” En als ze terugkwam: “Zo, heb je weer kerkje gespeeld?” Voor mij voelde het echt zo, maar dit veranderde in het Rotterdamse Prinsenpark. Er ging een telefoontje van mijn zus aan vooraf. Ze zei: “Pa ligt in het ziekenhuis. Hij mag naar huis, maar moet naar een zorghotel, want hij heeft corona. Daar moet hij in quarantaine.”

We komen uit een gezin van elf, maar er mocht slechts één iemand per dag bij hem zijn. Ondoenlijk. Mijn zus vroeg: “Wat moeten we doen?” Ik wist het ook niet direct. ’s Avonds ging ik hier wandelen. Het hield me bezig. Ik dacht: het zou toch mooi zijn als hij thuis verzorgd kan worden door mijn zus. Ik liep hier op dit pad en riep: “Heer, als U bestaat, laat mijn vader dan thuiskomen zodat hij verzorgd kan worden.”

En toen gebeurde het. Een stem uit de hemel. Het leek alsof de hemel openging. “Je vader komt thuis. Amen, amen, amen.” Ik werd gevuld met vreugde, liefde, dankbaarheid en heiligheid. Ik krijg nog steeds kippenvel als ik hierover spreek. Ik ben echt huppelend naar huis gegaan. Maar ja, thuis dacht ik: hoe ga ik dit vertellen? Ik was juist degene die overal tegen was.

De volgende dag belde mijn zus. Ze zei: “Pa komt thuis. Alles is geregeld. Alles wordt naar zijn huis gebracht: een ziekenhuisbed, alles wat nodig is.” Ik was diep getroffen. Hoe kan dit? Alles wat bij mensen onmogelijk is, is mogelijk bij God. We hebben zijn huis verbouwd om hem te kunnen verzorgen. Al snel bleek dat het niet goed ging, het was een aflopende zaak. We zijn met z’n allen zijn huis ingetrokken. 24 uur per dag.

Wat we daar meemaakten, was bijzonder. We gingen zingen en bidden. Mijn vader getuigde. Hij nam me apart en zei: 'Ik hoop dat jij die God leert kennen die ik leerde kennen op mijn 27ste. Toen zag ik de heerlijkheid van God.'

Mijn vader had nog nooit iets verteld over wie God voor hem was. Het geloof was altijd een kwestie van regels. Ik dacht: hé, wat is dit? Ik bad met mijn vader. Op een gegeven moment kwam mijn vrouw binnen. Ze keek verbaasd: “Wat is er met hem aan de hand? Hij zit op zijn knieën voor zijn vader te bidden.” Ze zei later: “Ik heb een heel andere man in huis.”

Er gebeurden zoveel bijzondere dingen. Mijn zussen vielen op de knieën. Mensen kwamen tot geloof. Iedereen die daar kwam, werd gegrepen door God. De hemel op aarde. Echt giga. Tot op de dag van vandaag vult het me met vreugde. Hij is 90 geworden. Een prachtige leeftijd. En met zo’n knaller eruit... Zoveel mensen zijn geraakt. Al zijn kinderen zijn weer tot geloof gekomen.

Een levend geloof. En wie wenst dat nou niet? Welke vader wil dat nou niet? In 2023 heb ik me spontaan laten dopen in de kerk. Mijn kinderen hebben zich dit jaar ook laten dopen. Het heeft mij echt veranderd. In de omgang met mijn kinderen, met mijn vrouw. De Geest heeft me vervuld met liefde, geduld, zelfbeheersing. Er is zóveel veranderd in ons leven. God wil door mijn leven laten zien dat, hoe beschadigd je ook bent geraakt, je daarvan bevrijd kunt worden.

Je leven wordt totaal veranderd als je met Hem gaat wandelen. Hij helpt je met alles. Hij vult je met Zijn liefde. De hemelse Vader kan alles in je leven ten goede keren. Elke stap die je met Hem zet, vult Hij je, geeft Hij je kracht. Hij is bij je. Hij gaat met je mee."

Bekijk het getuigenis van Pieter: