Egypte telt zo’n 111 miljoen inwoners, waarvan ongeveer 10 procent christen is. Daarmee vormt Egypte de grootste christelijke gemeenschap in het Midden-Oosten. Toch ervaren deze 11 miljoen mensen dagelijks discriminatie, uitsluiting en soms zelfs geweld, met name in landelijke en zuidelijke gebieden. Volgens Brink komt de vervolging meestal niet van de overheid zelf, maar van de islamitische meerderheid van de bevolking, die voor 90 procent soennitisch is.

Met name in het zuiden, waar extremistische groeperingen zoals de salafistische al-Nour-partij actief zijn, is de situatie schrijnend. Christenen worden er geconfronteerd met pesterijen op school, discriminatie op de arbeidsmarkt, seksuele intimidatie en zelfs bomaanslagen op kerken. “Ondanks de status van Egypte als cultureel en historisch zwaargewicht blijft het voor veel gelovigen een dagelijkse strijd", aldus Brink.

De overheid kijkt vaak de andere kant op en maakt het bouwen van nieuwe kerken bijna onmogelijk. Voor moslims die zich bekeren tot het christendom is de situatie nog ernstiger. Het is in de praktijk vrijwel onmogelijk om officieel van religie te veranderen. “Bekeerlingen lopen niet alleen het risico om gearresteerd te worden, ze worden ook vaak verstoten door hun familie en vervolgd op grond van blasfemiewetten", merkt Brink op.

Een schrijnend voorbeeld daarvan is de zaak van Abdulbaqi Abdo, een bekeerling uit Jemen. In 2021 werd hij gearresteerd omdat hij deelnam aan een Facebookgroep voor ex-moslims die christen waren geworden. De aanklachten: het ‘lidmaatschap van een terroristische organisatie’ en ‘minachting van de islam’. Abdo werd jarenlang vastgehouden in verschillende Egyptische gevangenissen en kreeg nauwelijks toegang tot familie of juridische bijstand. In 2023 kondigde hij een hongerstaking aan. Mede dankzij de inzet van ADF International bij de Verenigde Naties werd hij begin 2024 vrijgelaten. Hij woont inmiddels in het buitenland, al is zijn zaak officieel nog niet afgesloten.

Tijdens haar bezoek aan Egypte sprak Brink met gelovigen en lokale advocaten. Ze was onder de indruk van hun volharding en geloofskracht. “Egyptische christenen leven onder constante druk – van discriminerende wetten, gewelddadige aanvallen en een rechtssysteem dat hen in de steek laat. Toch getuigt hun moed en veerkracht van de blijvende hoop van het Evangelie", zegt ze. “Ik heb die hoop met eigen ogen gezien.”

De situatie van Egyptische christenen laat zien dat religieuze vrijheid niet vanzelfsprekend is, zelfs niet als die grondwettelijk is vastgelegd. Brink roept op tot gebed en internationale aandacht: “Ondanks alle beloftes en verdragen blijft de realiteit weerbarstig. Maar juist daar, te midden van vervolging, bloeit het geloof.”