Indira, alleenstaande moeder van 3 kinderen, begeleider in de GGZ en trots Hagenees, groeide op in de Schilderswijk en woont daar inmiddels al 48 jaar. Ze werd geboren in Suriname maar deze buurt is haar echte thuis. "Als ik terugkijk zou je kunnen zeggen: Ik heb de Schilderswijk overleefd. Al is het wel zo dat ervan buitenaf vaak overdreven wordt, het is ook een hele hechte en fijne buurt om te wonen. Het leven daar heeft mij wel gevormd tot wie ik nu ben."

"Omdat ik al op vroege leeftijd alleenstaande moeder was, heb ik zelf altijd moeten vechten, mijn moeder noemt mij ook altijd vechtertje! Ik moest de wegen vinden bij de instanties en budgettering is voor mij ook niet onbekend. Dat ging natuurlijk ook echt met vallen en opstaan. In de buurt en dicht om mij heen begonnen mensen ook wel te merken dat ik een vechter was en oplossingen had, zo kon ik steeds meer mensen vanuit mijn ervaring helpen.

Door mijn levenservaring had ik dus al heel wat expertise opgedaan en heb ik de sprong in het diepe gemaakt om te gaan studeren. Ik kon alleen nergens aan het werk omdat ik geen werkervaring of diploma had. Toen ben ik als vrijwilliger gaan meelopen bij de nachtopvang. Hier kon ik van de professionals horen wat goede opleidingen waren en wat bij mij paste. Daarna ben ik volle bak gaan studeren en heb ik gesolliciteerd. Uiteindelijk werd ik aangenomen zonder diploma omdat er het vertrouwen was dat ik het ging halen. Dat vertrouwen gaf mij zoveel motivatie en kracht dat het allemaal heel snel en goed ging!  

Toch bleek het full time werken en een gezin runnen op 1 salaris lastig. Ik hoorde van collega’s dat je ook als ondernemer in de zorg extra kon werken en ook wat meer vrijheid kon creëren. Ik ben in 2015, na heel veel wikken en wegen, gestart als zelfstandig ondernemer. Dat was best spannend want je neemt veel risico. Ik deed het daarom ook gewoon naast mijn vaste baan, zodat ik altijd nog zekerheid van een inkomen had. In de 9 jaar dat ik onderneem heb ik echt mooie tijden ervaren, met mooie opdrachten kon ik ook wat meer van het leven genieten. Echt een zegen!

Het flexibele werken als ondernemer bracht Indira ook in contact met veel verschillende organisaties en cliënten. Ze kwam terecht bij Operando, waar ze haar opdrachten graag doet. Je bent geen nummer en kwaliteit is belangrijk. Daarnaast is het ook belangrijk dat ik een zakelijke partner heb die mij echt verder helpt. Bij Operando staan ze altijd voor mij klaar.

Het liefst doet Indira zoveel mogelijk, stilzitten kan ze niet. Mijn leeftijd zegt misschien dat het anders zou moeten zijn, maar ik zit nog vol energie en ben nog niet klaar met werken! Omdat ik op zoveel plekken ben geweest en kom, ben ik altijd blijven leren. Mensen hun verhalen aanhoren en ontdekken waar de problematiek zit, blijft mij motiveren. Neem nu een miljonair die dakloos is, daar bijt ik mij in vast en wil ik het probleem en de oplossing vinden. Vanuit mijn ervaring kan ik goed overweg met deze mensen en hun vaak ook de weg wijzen naar een oplossing. Er verandert veel tegenwoordig, dat maakt het leuk en uitdagend tegelijk voor mij, het liefst werk ik het 24/7.

Ik droom er ook van om nog meer hulpbehoevende mensen in onze maatschappij te helpen. Hierin is mijn geloof iets wat mij enorm helpt, vanuit de rust die ik daarin vind, kan ik mij altijd aarden en mijn werk goed blijven doen. Op het werk merk je dat ook, waar er gestart en afgesloten wordt met gebed daar is een rust van waaruit de cliënten beter geholpen kunnen worden. Als cliënten voor het geloof open staan is het ook mooi om die rust en hoop aan hen te mogen doorgeven. Het zorgt ervoor dat je een extra sterk fundament hebt en dus echt kunt helpen.

Een sterke basis en écht helpen is ook iets dat in de laatste jaren veranderd is, ik merk dat extern personeel niet meer als experts en kundig worden gezien. Soms word je gezien als stagiair die het gat in het rooster maar even opvult. Dat is iets dat ik lastig vind. Je merkt dat er van hogerhand weinig verantwoordelijkheden aan de mensen op de werkvloer worden gegeven. Terwijl de mensen op de werkvloer dicht bij de cliënten staan en ook het beste weten wat goed is voor hen. De professionals zouden centraal moeten staan. Hoe mooi is het als we ernaartoe kunnen werken dat professionals een sterke basis krijgen en verantwoordelijkheden zodat ze écht kunnen helpen. Misschien heb ik daar zelf ook al wel een taak in. Ik denk dat ik komende week al begin om dit aan te kaarten op het werk en hoop dat ik zo ook mensen kan inspireren om elkaar te helpen, dat is het mooiste wat er is!