'Praat vandaag over morgen’ 
Vanaf 30 oktober gaat de landelijke campagne ‘Praat vandaag over morgen’ opnieuw van start. Deze campagne heeft als doel om het gesprek over de toekomst onder mensen van ongeveer 60 tot 75 jaar te stimuleren. Op de achtergrond speelt daarbij mee dat de zorg aan het veranderen is nu het aandeel ouderen in de samenleving toeneemt. Tijdig nadenken en spreken over later geeft richting aan wensen en keuzen voor de volgende levensfase.

In opdracht van NPV-Zorg voor het leven onderzocht onderzoeksbureau DirectResearch in hoeverre 621 NPV-leden (nagenoeg allemaal christenen) van 50-75 jaar nadenken en spreken over hun toekomst, wat zij belangrijk vinden voor ‘later’ en op welke punten zij zich inzetten voor anderen. Eerder in 2024 peilde onderzoeksbureau Kien hoe de algemene Nederlandse bevolking (60-75 jaar) in deze thema’s staat.

Spreken over later
Waar 73 procent van de NPV-leden in de leeftijd van 50-75 jaar aangeeft weleens te spreken over de toekomst en/of wensen voor later, doet 56 procent van de algemene bevolking dat (60-75 jaar). Het gaat dan over thema's als wonen (76 procent), fit blijven (64 procent), mobiliteit (61 procent) en jong van geest blijven (53 procent). In de meeste gevallen wordt dit gesprek gevoerd met de partner (81 procent) of met de kinderen (66 procent) (NPV-leden). Hoewel de meerderheid van de NPV-leden het gesprek over later zelf aan zou willen kaarten, wacht 12% tot een ander hierover begint. 9 van de 10 leden geeft aan dat het lidmaatschap van een kerkelijke gemeente houvast geeft bij het nadenken over de toekomst.

Klaarstaan voor anderen
Ruim 9 op de 10 NPV-leden tussen de 50-75 jaar zijn tevreden met hun sociale kring. De kerk neemt hierbij voor veel mensen een belangrijke plek in (87 procent). 87 procent van de NPV-leden gaf aan mensen om zich heen te hebben wanneer er zorg nodig is.  Andersom staan NPV-leden ook voor anderen klaar: Mensen staan klaar om te zorgen voor hun echtgeno(o)t(e) (85 procent), ouders (76 procent), overige familieleden (70 procent), buren, vrienden en/of kennissen (70 procent) en kerkgenoten (69 procent), al is de bereidheid om te zorgen voor buren, vrienden en/of kennissen iets lager bij de groep 60-75-jarigen (63 procent). 1 op de 2 NPV-leden biedt mantelzorg. Bijna 8 op de 10 NPV-leden doet aan vrijwilligerswerk, waarbij het aandeel niet verschilt tussen de groepen 50-59 jarigen en 60-75 jarigen.  Uit onderzoek van Kien onder de algemene bevolking tussen de 60-75 jaar, blijkt dat 69 procent iemand om zich heeft die kan helpen wanneer er zorg nodig is. 34 procent van de Nederlandse 60-75-jarigen besteedt minstens 1 uur per week aan vrijwilligerswerk. Beide zijn lagere percentages dan bij het NPV-panel. 

80 procent van de NPV-leden denkt over 10 jaar nog steeds nieuwe mensen te willen blijven ontmoeten. 93 procent geeft aan dat de stelling ‘Ik ben van plan om over 10 jaar (nog steeds) vrijwilligerswerk doen’ (een beetje geldt) voor hem/haar. Uit de open antwoorden blijkt dat mensen het vrijwillige karakter van ‘hulp bieden’ erg belangrijk vinden en niet het idee willen hebben dat zij hulp ‘moeten’ geven.

Fit blijven
NPV-leden doen hun best om fit te blijven, zo blijkt uit dit onderzoek. Leden geven aandacht aan bewegen (97 procent), nieuwe dingen leren (90 procent), en voeding (98 procent). 99 procent geeft aan een zinvolle invulling aan hun dag te geven. Ook in de toekomst hopen NPV-leden aandacht te kunnen schenken aan ‘fit blijven’.

Toekomstbestendige ouderenzorg
Er zijn een aantal stellingen voorgelegd die regelmatig in de media geopperd worden voor het betaalbaar houden van de goede zorg voor ouderen. Hieruit blijkt dat 88 procent van de NPV-leden (misschien) bereid is tot digitaal contact met zorgmedewerkers (bijv. videobellen of Whatsapp). Een kleine meerderheid (57 procent) is (misschien) bereid om zorg via zorgrobots te ontvangen. 45 procent is (misschien) bereid om ouder(s) en/of dierbaren in huis te nemen.  

Bert-Jan Heusinkveld, directeur NPV: ‘Op tijd nadenken en spreken over wensen voor later geeft richting aan keuzes die moeten worden gemaakt, zodat die keuzes in lijn kunnen zijn met iemands leven tot nu toe én met hoe iemand in het leven staat.’