'Psalm 69 is een psalm waarin David het ongelooflijk zwaar heeft en dan komt er gelijk aan het begin een uitdrukking die we allemaal kennen: ‘Red mij God, het water staat aan mijn lippen.’ Je ziet het voor je. Iemand staat in het water en zakt weg, vervolgens komt het water tot aan je lippen. Je weet het: als ik nog een stukje wegzak, verdrink ik en ben ik er niet meer. Zo voelt David zich in deze psalm: ‘Ik vind geen grond onder mijn voeten. Ik ben in diep water geraakt en de stroom sleurt mij mee'", vertelt Van der Spoel.

'Hij weet niet meer waar hij het zoeken moet. Deze psalm wordt ook een paar keer geciteerd in het Nieuwe Testament, met name door Jezus. Jezus kent deze ervaring en betrekt dat ook op Zichzelf als Hij aan het lijden is. Een van de dingen die Jezus dus voelt en uitspreekt is dat het water Hem tot aan de lippen is komen staan. Er staat ook in Hebreeën dat Jezus – net als wij – verzocht en verleid werd en dezelfde dingen meemaakte die wij meemaken. Dat betekent ook dat Jezus weet wat het is als wij tot Hem bidden en zeggen dat het water ons tot aan de lippen staat. Daarom mag je het ook tegen Hem zeggen. Op rauwe wijze als dat nodig is en zoals David dat hier doet: ‘Het water staat mij tot aan de lippen en ik roep. Om U moet ik smaad verduren, schaamrood bedekt mijn aangezicht en ik ben een onbekende geworden voor de zonen van mijn moeder.’

David voelt zich helemaal alleen en voor hem lijkt het alsof er niemand is die hem begrijpt of accepteert. Dit is een ervaring die de vervolgde kerk ook heel goed kent. Dat je verstoten wordt door je familie omdat je in Jezus gelooft. Ik denk dat het goed is om daar – aan de hand van de psalm – bij stil te staan. Er zijn op dit moment christenen bij wie het water tot aan de lippen staat omdat ze in Jezus geloven. Ze worden gevangen genomen en gemarteld. Niemand wil zich meer met hen bemoeien en familie trekt zich niets van hun situatie aan.”