We praten over de toon van de SGP, maar vergeten waar het werkelijk om gaat

In dit opinieartikel vraagt professor Arnold Huijgen of de SGP vooral aandacht zoekt. Zijn pleidooi voor wijsheid, liefde en inhoud verdient een serieus gehoor. Zijn nadruk op de radicaliteit van het evangelie waardeer ik bijzonder: christelijke politiek moet meer bieden dan een scherpe toon. Juist daarom wil ik zijn oproep inhoudelijk doordenken. Krijgt de overtuiging achter het SGP-standpunt voldoende aandacht? Ik weeg de risico's die hij noemt en richt me daarna op de theologische vraag achter de gebedsoproep.
Het eerste risico is verlies aan geloofwaardigheid door provocatie. Maar oordeelt Huijgen hier niet te absoluut? Beperkte burgerlijke ongehoorzaamheid kan ook een krachtig signaal afgeven, onrecht agenderen en wetswijziging helpen aanjagen. Dat rechtvaardigt niet ieder middel: doel, hinder en gevolgen blijven bepalend. Twee flessen wijn kopen, waarbij een overtreding niet eens vaststond, verschilt wezenlijk van een snelwegblokkade die anderen rechtstreeks hindert. Ik weeg daarom het symbolische karakter en de beperkte gevolgen van het wijnstatement zwaarder. Politieke wijsheid vraagt niet alleen om terughoudendheid, maar soms ook om tegenspraak.













































Praatmee