Hoewel… stel je een gemeente voor met alleen ouderen of alleen hoogopgeleiden, alleen mannen, alleen empathische mensen. Zou het beter zijn? In ieder geval is het niet zo bedoeld. In 1 Korinthe 12 gaat het over de gemeente en Paulus presenteert daar de prachtige metafoor van het lichaam. Als het hele lichaam oog zou zijn of voet of long, zou het geen lichaam zijn. Verschil hoort erbij. Verschillen zijn bedoeld. Het hoofdstuk is er duidelijk over: het is zoals Hij gewild heeft (vs. 18). Zo heeft God het lichaam samengesteld (vs. 24). Verschillen lastig? Verschillen laten juist iets van Gods heerlijkheid zien. Ieder mens is verschillend. We hebben een oneindig creatieve God. De neuzen hoeven niet dezelfde kant op te staan. 

Verschillen omarmen
Christenen kunnen op verjaardagsfeestjes of tijdens kerkenraadsvergaderingen klagen over verdeeldheid in de gemeente. Over netwerken waarin anders gedacht wordt over liturgie, over de prediking of over de identiteit van de gemeente. Maar klagen is niet de enige optie. Je kunt verdeeldheid  zien als een last, maar je kunt er ook anders tegenaan kijken. Je kunt blij zijn met verschillende opvattingen en meningen in de gemeente. Iedereen zou dankbaar moeten zijn voor wij-zij’s. Het probleem is helemaal niet dat er groepen zijn in de gemeente.