cip.nl is nu cvandaag.nl
Start gratis maand
Ds. P. Vroegindeweij
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

God

Auteur: Jeffrey Schipper

Ds. P. Vroegindeweij: "Ik begrijp God minder en vertrouw Hem meer"

Bij een ernstig zieke man sprak ds. P. Vroegindeweij een gebed uit: ‘Tot nu toe heeft hij voor zijn gezin gezorgd. Wilt U dat nu doen?’ “De volgende dag is hij overleden,” herinnert de hervormde predikant uit Kootwijk-Kootwijkerbroek zich (dit interview vond plaats in 2018, toen Vroegindeweij nog actief was in Lexmond, red.). In 2013 ging Vroegindeweij voor het eerst aan de slag als predikant. In Molenaarsgraaf is hij minder van God gaan begrijpen. Tegelijkertijd heeft de predikant Hem meer leren vertrouwen. CIP.nl sprak met hem over bekering, lijden en een God die te vertrouwen is.

cvandaag Premium logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door cvandaag Premium lid Rik Bokelman.

Word ook lid

Ds. Vroegindeweij groeide op “in een kerk waar het niet vanzelfsprekend is dat het Evangelie ook voor jou en mij persoonlijk is”. “Ik deed ‘gewoon’ mee in het kerkelijk leven. Toen ik een jaar of 18 was, kreeg ik in korte tijd te horen over twee sterfgevallen. Een buurman overleed op relatief jonge leeftijd aan een ziekte. Ook hoorde ik over een meisje uit onze kerk. Zij verongelukte toen de auto waarin zij zat tegen een boom terechtkwam. Dat hoorde ik op een avond waarin ik met mijn auto eveneens reed op een weg met veel bomen. Tijdens die rit raakte mijn voorwiel van de weg af. Dit verhaal kwam dan ook ontzettend dichtbij!” Vroegindeweij ging vervolgens naar haar begrafenisdienst.

“Ik weet het nog heel goed,” gaat hij verder. “De predikant die de rouwdienst leidde keek naar boven. Op dat moment realiseerde ik mij: ‘hij ziet iets wat ik niet ken.’ Ik merkte dat wat de predikant zag voor hem werkelijkheid was en besefte dat ik die werkelijkheid niet kende. Dat moment was een markeringspunt in mijn zoektocht naar wie die God is.” In totaal heeft die zoektocht zo’n zes jaar geduurd. “Ik verdiepte mij in de Bijbel, luisterde aandachtig naar preken en ging in gebed. Maar ik ontving geen vrede. Eigenlijk was ik bezig met een soort stappenplan. ‘Aan het einde openbaart de Heere Jezus Zich aan mij,’ was mijn overtuiging."

"Ik wachtte op een speciaal moment waarop God liet zien dat Jezus ook mijn zonden heeft vergeven. Maar het is precies andersom."

God heeft geen stappenplan
Tijdens een gesprek met een collega viel het kwartje. “Ik wachtte op een speciaal moment waarop God liet zien dat Jezus ook mijn zonden heeft vergeven. Maar het is precies andersom. Jezus is voor de zonden van de wereld gestorven. En als je dat gelooft mag je ook geloven dat jouw zonden daarbij horen. Nu zeg ik het heel simpel, maar tijdens dat gesprek was dat voor mij een geweldige openbaring. Van binnen gaf het zoveel rust en blijdschap dat ik heel anders naar de wereld om me heen keek. Die was ineens veel lichter. Lange tijd wilde ik bekeerd worden en wachtte ik op het moment dat God dat zou bewerkstelligen. Achteraf weet ik: God heeft het al die tijd gewild, maar ik wilde dat het op mijn manier ging. Ik stond daarmee God en mezelf in de weg.”

Deze ontdekking maakte Vroegindeweij enthousiast. “Ik dacht: ‘wat ik nu heb ontdekt wil ik aan anderen doorgeven.’” Na een lang proces koos hij in 2004 voor de studie theologie. Bijna negen jaar later werd hij bevestigd in zijn eerste kerkelijke gemeente in Molenaarsgraaf, een kerkelijk dorp in de Alblasserwaard. “Ik vond het geweldig om daar te beginnen,” vertelt de predikant. “We merkten dat voor veel mensen om ons heen God een realiteit is. Zo herinner ik mij een vrouw die een man en twee kinderen had verloren. De enige dochter die ze nog heeft, woont ver weg. Toen ik aan de keukentafel vroeg of ze eenzaam was, zei ze vol vreugde: ‘Nee, God is er!’ Het geloof is voor haar echt een genadegeschenk.”

Hoe zag u God aan het werk tijdens uw periode in Molenaarsgraaf?
“Ik kwam in contact met twee 70-plussers. Dit echtpaar had nooit eerder belijdenis van het geloof afgelegd en wilde dat graag een keer doen. De Heere God klopte op de deur van hun hart. Het eerstvolgende kerkelijk jaar sloten zij zich aan bij de belijdeniscatechisatie. Een week voordat we begonnen belde de man op met de mededeling dat er een tumor in zijn been is geconstateerd. Desondanks sloot het echtpaar zich aan bij de catechisanten.” Uiteindelijk is de tumor verwijderd.

"Het is niet zo dat alles pais en vree is wanneer Hij in ons leven komt. In de puinhopen van het leven laat God weten: ‘Ik ben erbij.’"

“Tijdens de belijdenisdienst stond hij op. Leunend op zijn vrouw strompelde hij naar voren, want hij had nog altijd last van zijn been. Op het moment dat hij ‘ja’ mocht zeggen tegen God, straalde zijn gezicht enorm. De preek ging over Hebreeën 12, ‘En laten wij met volharding de wedloop lopen die voor ons ligt, terwijl wij het oog gericht houden op Jezus, de Leidsman en Voleinder van het geloof.’ Vier weken later belde hij mij op. ‘Ik heb geen goed nieuws.’ Vervolgens ging ik naar hem toe. Het eerste dat hij zei was: ‘De finish is in zicht. De kanker is teruggekomen in mijn longen.’ Een half jaar later is deze broeder overleden.

Zijn belijdenislied was ‘U bent de God die roept’. Vroegindeweij: “In het half jaar voor zijn sterven heeft hij iedere dag naar dit lied geluisterd. Hij straalde een bijzondere en indrukwekkende rust uit. Voor de mensen die hem bezochten was deze man een getuigenis. Ze konden merken met Wie hij leefde.” De rouwdienst ging over een tekst uit 2 Timotheüs 4, ‘Ik heb de goede strijd gestreden, ik heb mijn loop ten einde gebracht, ik heb het geloof behouden.’

Zijn levensloop laat niet alleen zien hoe waardevol het is om met Christus te sterven. Dit laat ook zien dat het werk van God en het lijden samen gaan. Het is niet zo dat alles pais en vree is wanneer Hij in ons leven komt. In de puinhopen van het leven laat God weten: ‘Ik ben erbij.’ Als mens word ik daar ontzettend klein van. God is aan het werk en ik mag daar deel van uitmaken.”


De vrouw van ds. Vroegindeweij is sterk betrokken bij het ambt van haar man. Zo voert zij pastorale gesprekken met vrouwen uit de gemeente.

Wat is een lastig aspect van het predikantschap?
“Tijdens onze periode in Molenaarsgraaf is het voorgekomen dat broeders en zusters onze gemeente hebben verlaten omdat ze zich niet thuis voelden. Vervolgens sloten zij zich aan bij een andere kerk. Dat vind ik ontzettend jammer, zeker omdat ik met sommigen van hen een goede band had opgebouwd. Dit laat voor mij ook de gebrokenheid van het leven zien. Het is hier simpelweg niet volmaakt. Dit is lastig, maar tegelijkertijd ook een onderdeel van gemeente-zijn. De kern van het christelijk geloof is verzoening. Daarom moet er soms gedoe zijn, zodat we verzoening kunnen oefenen. Met elkaar vrede zoeken en aan elkaar schuld belijden is ook gemeente-zijn.”

Welke les heeft u geleerd in de vier jaar dat u in Molenaarsgraaf actief was?
“Dat God groter is dan ik besef,” zegt Vroegindeweij verwijzend naar een jonge vader uit zijn vorige gemeente die door een ernstige ziekte is gestorven. “We hebben gesmeekt om genezing, maar desondanks heb ik de Heere God meer leren vertrouwen. Daardoor is het lied ‘Ik zal er zijn’ van Sela heel bepalend voor mij geworden. Dit lied zegt op zoveel mooie manieren dat God erbij is in tijden van vreugde én verdriet. Uiteindelijk zal Hij onze tranen drogen.

De tekst 'Ik zal er zijn' hangt aan de muur in de studeerkamer van ds. Vroegindeweij.

Deze man is op een donderdagmorgen overleden. De dag ervoor was ik bij hem op bezoek. Die morgen had hij gehoord dat zijn levensverwachting enkele weken zou zijn. De Heere Jezus bad een gebed met Zijn discipelen voordat Hij naar de hemel ging: ‘Heilige Vader, bewaar hen die U Mij gegeven hebt in Uw Naam, opdat zij één zullen zijn zoals Wij. Toen Ik met hen in de wereld was, bewaarde Ik hen in Uw Naam.’ Datzelfde afscheidsgebed heb ik die middag met deze broeder gebeden. Ik zei hardop: ‘Bewaar zijn vrouw en kinderen (Vroegindeweij noemde tijdens het gebed hun namen, red.) Tot nu toe heeft deze man als vader voor hen gezorgd en bewaard. Doet U het nu.’ De volgende morgen is hij overleden…”

Op de dag van zijn overlijden lag bij dit gezin de EO Visie op de deurmat. “Aan de binnenkant van het laatste blad stond de zin die Jezus uitsprak tegenover de man die naast Hem aan het kruis hing. ‘Voorwaar, Ik zeg u, heden zult gij met Mij in het paradijs zijn.’ Voor dat gezin was dat een enorme knipoog van de Heere God. Naast het bed waarin de man lag opgebaard, lag op zijn nachtkastje de Bijbel en deze pagina uit de Visie. Ondanks dat ik God minder begrijp heeft Hij tijdens onze periode in Molenaarsgraaf duidelijk laten zien dat Hij erbij is in tijden van verdriet en door alles heen te vertrouwen is.”

cvandaag Premium logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor cvandaag Premium

Je las net een gratis cvandaag Premium artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand

Praat mee

Alleen cvandaag Premium leden kunnen reageren op artikelen. Word ook cvandaag Premium lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen

Reacties

H
Wat mooi: "Maar het is precies andersom. Jezus is voor de zonden van de wereld gestorven. En als je dat gelooft mag je ook geloven dat jouw zonden daarbij horen."