Wij vinden het moeilijk om de boodschap van Gods verlossing te aanvaarden
Ooit werd de engel GabriĆ«l door God naar de aarde gestuurd. Het was op aarde de tijd van het reukoffer. DaniĆ«l was in gebed en sprak met God over de grote nood van zijn volk. De engel bracht een boodschap van verlossing. āDaniĆ«l, let op het Woord en het gezicht. Want jij bent zeer bemind!ā
Honderden jaren later heeft deze engel de priester Zacharias opnieuw zoān boodschap mogen brengen. Opnieuw tijdens dat reukoffer, de tijd en plaats van het gebed. Daar waar Zacharias voor heel zijn volk bad, bracht de engel nu het allerbelangrijkste bericht in zijn leven. De Messias zou komen. God ging niet alleen Zijn volk, maar heel de wereld verlossen. En de zoon van deze priester zou dat aan de mensheid mogen gaan vertellen.
Zacharias kon het niet geloven: āHoe kan ik weten of dat waar is?ā
Eeuwen geleden had ook Abraham die vraag gesteld. Ook hij had grote moeite met die wonderlijke beloften van God. Zou het waar zijn? Zal dat echt gebeuren? Abraham kreeg van God een indrukwekkend teken. Dat gebeurde ook bij de richter Gideon. Die had ook al moeite om de boodschap van Gods verlossing in zijn tijd te aanvaarden.
Wij mensen hebben blijkbaar moeite met de boodschap van verlossing. Zo gewend zijn we al aan onze (on)mogelijkheden. Zal er verlossing komen voor heel de wereld? Abraham vroeg het, Gideon ook en later zelfs Maria, toen zij hoorde dat zij de moeder van de Messias zou worden. Wij mogen in onze kleinheid die vraag ook stellen!
Maar waarom reageerde de engel dan zo heftig op de vraag van Zacharias? Blijkbaar bedoelen mensen niet altijd hetzelfde, ook al vragen ze wel hetzelfde. De Ć©Ć©n zal het vragen, omdat hij graag meer wil weten en graag van God een steuntje in de rug wil hebben om aan die boodschap vast te kunnen houden. Een ander zal dezelfde vraag gebruiken om juist zijn ongeloof te verbergen. Hoe kan ik nu weten of dit waar is? Je kunt toch niet verwachten dat ik dit allemaal geloof?
Vragen staat vrij. Ook bij God. Maar er zijn blijkbaar grenzen.
Deze overdenking verscheen eerder op de Facebookpagina van ds. Arie van der Veer.
Praatmee