Wolsheimer profileerde zich de afgelopen jaren door veelvuldig op te komen voor het klimaat en de schepping. De pastor en voormalig directeur van Missie Nederland is sinds begin dit jaar directeur bij CAMA Zending. Hij is initiatiefnemer en een van de drijvende krachten achter Christian Climate Action, een groep christenen die door middel van geweldloze acties opkomt voor het klimaat. Daarbij sluiten ze met regelmatig aan bij Extinction Rebellion, al is men nooit officieel onderdeel geweest van deze ‘rebellen’ die soms behoorlijk ver gaan om aandacht te vragen voor de aarde en het klimaat. 

In 2019 sprak Wolsheimer nog uitgebreid met Cvandaag over klimaatdemonstraties, burgerlijke ongehoorzaamheid én Extinction Rebellion. “Het zijn weldenkende mensen en geen doordrammers”, zei de pastor destijds over de mensen binnen die organisatie. Ook stelde hij binnen Extinction Rebellion principes te zien waarvan hij had gewild het juist ook in de kerk te zien: “"Een voorbeeld daarvan is het leven naar wat je gelooft. Ik zeg in mijn boek ook dat we een levensbelijdenis nodig hebben en geen geloofsbelijdenis. Ik kan mijn handtekening wel onder een geloofsbelijdenis zetten, maar het zegt geen bal over hoe ik leef. Bij Extinction Rebellion wordt er gekeken naar het leven van mensen. Ik zou willen dat we daar in de kerk meer mee bezig waren dan dat we elkaar voortdurend bevechten met allerlei teksten. Iedereen neemt elkaar in reacties de maat. Als ik de reacties onder berichten soms lees denk ik: dit heeft helemaal niet de geur van Christus. Dit is zuur, venijnig en mensen die iets vinden worden direct buiten het koninkrijk van God geplaatst. Ik kom bij Extinction Rebellion waarden tegen waarvan ik zeg: die zijn puur christelijk en die kom ik zelfs in de kerk soms niet tegen."

Banden verbreken
Maar de wijze waarop er vanuit de organisatie wordt omgegaan met de oorlog in Israël zorgt er nu toch voor dat de pastor zijn banden met Extinxtion Rebellion verbreekt. Zondag uitte hij al felle kritiek op de organisatie van de klimaatmars nadat er vanaf het podium antisemitische leuzen waren geuit. Op het podium riep de Palestijnse activiste Sahar Shirad meerdere malen de antisemitische slogan ‘From the river to the sea, Palestine will be free’, een oproep tot de vernietiging van Israël. Ze noemde diezelfde staat ook terroristisch. De organisatie ontnam haar het woord en Extinction Rebellion was het daar niet mee eens en schaarde zich na afloop achter deze activiste. Ook met de eerdergenoemde leus is volgens de organisatie niets mis. 

Het lijkt voor Wolsheimer reden te zijn geweest zijn banden met de organisatie te verbreken: ‘Na jaren van participatie voel ik me genoodzaakt om mijn verbondenheid met Extinxtion Rebellion te verbreken’, maakt hij maandag duidelijk in een verklaring. ‘Mijn besluit is ingegeven door de recente gebeurtenissen in de oorlog tussen Israël en Hamas, waarbij ik teleurgesteld ben geraakt door de felle en haatdragende communicatie die vanuit de beweging is geuit.’ 

‘Als volgeling van Jezus Christus en het streven naar een rechtvaardige wereld, ben ik van mening dat het essentieel is om in discussies over complexe geopolitieke kwesties zoals het Israëlisch-Palestijns conflict een respectvolle dialoog te handhaven waar haat en demagogie (zoals gisteren tijdens een aantal speeches tijdens de klimaatmars) moeten worden geweerd. Helaas heb ik binnen de context van Extinction Rebellion ervaren dat de communicatie onnodig polariserend en vijandig is geworden en dat er geen enkele ruimte is voor een volwassen dialoog met andersdenkenden.’ 

Pijnlijke breuk
Verderop in zijn verklaring maakt Wolsheimer dat nog duidelijker: ‘De wijze waarop Extinction Rebellion woorden heeft gegeven aan de verdrietige oorlogssituatie in Israël/Gaza maakt helder dat zij het pad van geweldloosheid heeft verlaten en gewelddadig is gaan communiceren. Op geen enkele wijze wil ik in mijn strijd voor een eerlijk, gezond en rechtvaardig klimaat geassocieerd worden met gewelddadige woorden, leuzen en teksten op sociale media. Ik wil de weg van vrede en vreedzaam verzet gaan.’ 

Aan het einde van de brief schrijft de pastor wat deze breuk met hem doet: ‘De verbinding die ik tot op heden binnen de beweging heb ervaren lijkt volledig te zijn verdampt. Ik kan het nauwelijks geloven… deze breuk doet pijn…’