'Het beeld wat je beschrijft is helaas herkenbaar en komt veel (te vaak) voor', merkt ds. J. R. van Vugt op. 'Juist de mensen die je groot hebben gebracht bij het Evangelie, maken het moeilijk voor je en in plaats van stimuleren, frustreren ze je. Het gaat allemaal te makkelijk, het geloofsleven wordt verdacht gemaakt en kerken worden beoordeeld en veroordeeld. Men weet het allemaal zo goed wat er moet gebeuren in ‘een ‘s mensen leven’, maar als er dan wat gebeurt, is het naar de maatstaven die worden aangelegd te kort, te oppervlakkig en te makkelijk. Zo werkt de Heere niet! Het kan allemaal niet waar zijn! Zo barmhartig kan de Heere toch niet zijn, dat Hij jou...? Je bent te jong, te weinig zondekennis, te weinig uiterlijke veranderingen, te kort, te...

En dat is uitermate verdrietig. Naast de troost die gemist wordt, nemen ze die ook nog bij anderen weg met allerlei vrome uitspraken, die kort door de bocht genomen misschien nog waarheidsgetrouw klinken, maar waar elk geestelijk leven lijkt te ontbreken. Eén van de eerste vruchten van de Geest is liefde, maar die lijkt wat dun gezaaid. Om van de andere vruchten (vreugde en blijdschap) nog maar te zwijgen. En vervolgens klagen dat de Heere nog maar zo weinig werkt, Zijn hand zo stilhoudt en de ritselingen van Geest worden gemist. Alle moed zou je in de schoenen zakken...

Onze Heere Jezus predikt het Evangelie. Dat het Koninkrijk van God nabijgekomen is. Met bevel van geloof en bekering. Hij slaakt geen vrome wensen, maar geeft een bevel: bekeert u en gelooft. Net zoals Zijn oproep om tot Hem te komen als vermoeiden en belasten, als dorstigen en hongerigen, als zieken die genezing nodig hebben. En in Zijn bevel zit tegelijk ook de ruimte. Ik wil, word gereinigd en terstond is de man gereinigd. De verlamde door het dak gekomen, zegt helemaal niets, maar van hem worden de zonden vergeven. Een man met een verdorde arm krijgt het bevel die arm omhoog te doen, een verlamde krijgt het bevel om op te staan... en dan gebeurt het wonder. In het bevelende Woord van het Woord, wordt de ziel levend, de zondaar gered en God in Christus verheerlijkt.

En ja, wanneer de Heere zo in je leven werkt, wil je niet anders dan getuigen. Getuigen van Hem, Die zondaren redt, om niet. Op grond van Zijn offer. Dat is de enige grond. Hij is het zo waard! En als het dan voor jou en mij kan, dan kan het ook voor een ander. Dan gun je het die ander ook, want waarom zou die ander verloren moeten gaan bij zo’n grote aangeboden zaligheid en Zaligmaker? Ik snap heel goed dat je af en toe je mond maar houdt en jezelf beschermt tegen teleurstelling en verdriet. Breng het ook bij de Heere, zodat Hij het ook weet. Hij weet het verlangen van je hart. Blijf de Heere vragen om openingen om van Hem te spreken. Hij zal je de woorden in de mond leggen als het moment van getuigen voor Hem gekomen is.

Tenslotte: een boom moet groeien, vruchten voortbrengen, maar ook steviger wortelen en krachtiger stam ontwikkelen. Dit soort van onbegrip is mogelijk een aanvechting en beproeving, opdat jouw levensboom mag groeien, wortelen en vruchten voortbrengen. Neem daarom dit kruis op je, volg je Meester, de Grote Kruisdrager. Hij werd ook niet geloofd, serieus genomen, zelfs werd Hij bespot en tot schande gemaakt. Maar Hij heeft Zijn kruis gedragen, ziende op de heerlijkheid die Hem was voorgesteld', aldus de hersteld hervormde predikant uit Waddinxveen.