Waar menig voorganger voor terugdeinst, doet Rennie Schoorstra dat niet. Hij spreekt zich openlijk uit en waarschuwt voor het verval en de duisternis in veel kerken (bijvoorbeeld de Kingdom Now-beweging) en het wanbeleid van de overheid. Zo noemt hij de corononacrisis een pandemie van angst, een gijzelneming als onderdeel van de ‘great reset’ onder invloed van het World Economic Forum.

Al zien we nu al veel onrecht en ellende om ons heen, toch zal volgens hem de echte rampspoed de gelovigen bespaard blijven. Rennie Schoorstra ziet een uitweg in de Opname (Het leerstuk van de opname van de gemeente houdt in dat Jezus Christus gelovigen in een oogwenk opneemt in de hemel., red.) die volgens hem nu ieder moment kan plaatsvinden. En natuurlijk staat hij daar niet alleen in. Andere populaire sprekers die dit hun publiek voorhouden zijn bijvoorbeeld Jaap Dieleman, Frank Ouweneel en Kenneth Johannes Kerver. Binnen dit kamp spreken sommigen over een pre-trip(tribulation), een opname voordat de grote verdrukking begint en andere over een post-trip; zij geloven in een opname na een periode van grote verdrukking.

Het woord parousia
Laten we 1 Thessalonicenzen 4 bekijken, waar deze opvatting voornamelijk op gebaseerd is. Paulus geeft deze passage door als troost voor hen die met vragen rondlopen over de dood van hun dierbaren, vers 13. Kennelijk waren er in deze gemeenschap mensen die een spoedige terugkomst van Jeshua verwachtten, en daarom in veronderstelling waren dat de dood geen rol meer zou spelen.

En dan valt meteen al iets op. In vers 15 zegt Paulus duidelijk dat zij die nog in leven zijn bij de wederkomst, geen voorrang zullen krijgen. In geen geval! Eerst zijn degenen die in het geloof geleefd hebben en gestorven zijn, aan de beurt. En dit haalt meteen het hele fundament van de opname voorafgaand aan de wederkomst onderuit. Want wie gelooft toch dat er vanuit het niets plotsklaps mensen zullen opstaan uit de dood…

Periode van 1000 jaar
Als we goed lezen, plaatst Paulus het geheel dan ook in de tijd na de wederkomst. In vers 15 wordt gesproken over ‘overblijven tot de komst van de Heer‘. In het Grieks wordt hier het woord parousia (aanwezigheid) gebruikt. En dit is waar de hardnekkige verkondigers van de opname bewust of onbewust overheen lijken te lezen.

In samenhang met andere teksten kunnen we concluderen dat wat Paulus in deze verzen schrijft - ingeluid door het bazuingeschal - zich niet eenmalig, maar herhaaldelijk zal afspelen, op vaste tijden. In 1 Korinthe 15:23 heeft Paulus het erover dat de opstanding ´ordelijk´ (Grieks: idios) zal verlopen (vers 23). Ook vers 25 van dit hoofdstuk geeft aan dat het om een omvangrijke periode gaat. Nogmaals: de opstanding en het opvaren ten hemel is niet iets eenmaligs zoals de gangbare opvatting lijkt te zijn. De vrucht van het geloof of ongeloof in het leven zal het tijdstip van de opstanding bepalen.

Zeer waarschijnlijk gaat het hier om een maandelijks gebeuren over een periode van 1000 jaar; de periode waarin Jeshua koning zal zijn. We lezen in Mattheüs 19:28 dat ook de rechtvaardigen meedoen aan de rechtszittingen. Nu is de Bijbel geen rekenboek, maar het lijkt er toch op dat volgens het boek Openbaring er iedere maand 24 nieuwe rechtvaardigen (opgestaan uit de dood) plaats zullen nemen op de tronen. Als we dan 24 x 12 maanden (1 jaar) vermenigvuldigen met 1000, dan komen we precies aan het getal van 288.000 (Openbaring 7 en 14).

Aannemen of afwijzen
In zijn boek Het Rebekka overblijfsel schrijft Messiasbelijdende rabbijn Itzhak Shapira: "Het uiteindelijke overblijfsel wordt meegenomen naar Jeruzalem en niet naar de hemel. De opname van het overblijfsel is niet minder dan een bovennatuurlijke reis terug naar het huis van Israël." En dit lijkt me juist.

In plaats van een ontsnapping naar boven hebben de profeten van oudsher en ook Jezus een andere weg gewezen. Heidenen zullen de tsiettsiet (kwastjes) grijpen van een Joods man (Zacharia 8:23). En we zien het gebeuren. Veel gelovigen verlaten het ´huis van Rome´ en zoeken naar het huis van Israël. In aanvang krijgt de roep ‘de bruidegom komt. Gaat uit Hem tegemoet!´ hierin al een vervulling. Waarom vragen bovengenoemde sprekers hier geen aandacht voor? Waarom nemen ze de oproep om uit dit Babylon te gaan, niet (voldoende) serieus?

Hans Frinsel merkt terecht op dat het in de eindtijdrede (Mattheüs 24) gaat om misleiding onder gelovigen. We kunnen gelovig zijn en toch dwaalwegen opgaan. We gaan de tijd in dat er zich een scheiding gaat aftekenen. Tegen deze achtergrond moeten mijns inziens ook de teksten over ´twee op een bed´ en ´twee in het veld´ gelezen worden (Lukas 17). Het lijkt in deze teksten om een opname te gaan, maar Jeshua refereert hier aan de vrouw van Lot (vers 32). Het gaat hier om aannemen of afwijzen. De een kiest ervoor om zich bij het huis van Israël aan te sluiten en een ander wijst het af. Deze aansluiting loopt uiteindelijk uit op het ´Komt laten wij opgaan naar de berg van de Heer, naar het huis van de God van Jakob, om te leren van Zijn wegen. Want uit Sion zal de tora uitgaan en het woord van de Heer uit Jeruzalem´.

Een klemmende oproep aan de lezer en ook bovengenoemde sprekers om zich niet eigenwijs in de misplaatste leer van de opname voor de wederkomst te blijven vastbijten en te verkondigen, maar deze te herzien nu het nog tijd is.

Kees Hoogendoorn is blogger en oprichter van de website BijbelProfetie. Klik hier om de site van Kees Hoogendoorn te bezoeken.