De voedselcrisis heeft grote gevolgen voor de lange termijn
De honger in Afrika uitroeien: in 2013 dacht de VN dat dat mogelijk was vóór 2025. Inmiddels is die verwachting compleet uit beeld: op dit moment lijden wereldwijd 829 miljoen mensen honger. En het aantal loopt hard op… Lenny Mugisha is directeur van Compassion in Uganda, een van de landen die het hardst getroffen worden. Hij legt uit wat de gevolgen zijn.
Schooluitval
“Ik maak me het meeste zorgen over de situatie van kinderen en jongeren. Voor de pandemie leefde 45 procent van de kinderen in Uganda tussen 5 en 17 jaar, zo’n 8 miljoen, in extreme armoede. Nu zijn dat er 10 miljoen. In januari mochten kinderen na 20 maanden schoolsluiting door lockdowns voor het eerst weer naar school. Een rapport van de Ugandese overheid schatte toen dat 30 procent van de naar schatting 15 miljoen leerlingen niet zouden terugkeren naar school. Dat zijn dus 4,5 miljoen kinderen die onderwijs mislopen.
Door de voedselcrisis zal de schooluitval verder toenemen. Dit heeft grote gevolgen voor de lange termijn: een afnemende alfabetiseringsgraad, belemmering van groei en ontwikkeling, kindersterfte. Daarnaast nemen kinderarbeid, kindhuwelijken, jeugdcriminaliteit en uitbuiting en misbruik van kinderen toe.”
Korte en lange termijn
“We moeten nu reageren op de voedselcrisis, dat doen we ook. Maar onze focus en ons hart liggen bij de lange termijn. We willen de vicieuze cirkel van armoede doorbreken en werken aan duurzame oplossingen. Daar ligt ook onze kracht.
Als je vandaag in onze hoofdstad bent, bedelen er kinderen op straat die van het platteland komen. Om dit probleem aan te pakken, moet je naar het gebied toe waar de kinderen geboren zijn. Je moet de ketenen die hen gevangen houden, en waar sommigen van profiteren door hen naar Kampala te brengen, proberen te verbreken. Als deze kinderen naar school kunnen, hoeven ze niet langer te bedelen in de Kampala.
De oudsten hebben het voor het zeggen in een dorp. Zij bepalen wie naar school gaan of wie trouwt. We willen de mindset van mensen veranderen en gemeenschappen helpen om stabiel te zijn op de lange termijn. Daarom is het zo belangrijk dat we werken via de lokale kerk: zij kennen de oudsten en kunnen met hen in gesprek gaan. Voedsel geven is natuurlijk goed, maar de gemeenschap moet begrijpen dat het bijdraagt aan langetermijnoplossingen als meisjes naar school gaan. Zij kunnen bijvoorbeeld juf worden of dokter en zo ook bijdragen aan de gemeenschap.”
Game changer
“Daarnaast is school voor kinderen veel meer dan een plek van onderwijs. Op school en op het Compassion-project kun je ontsnappen aan misbruik en groepsdruk. Het is een plek waar toezicht is, waar je een maaltijd krijgt, waar je kind kunt zijn, waar er wordt gewerkt aan het potentieel dat je is gegeven. School is een belangrijke game changer in de strijd tegen armoede.
We zijn dankbaar dat we in Uganda 150.000 kinderen in onze projecten kunnen helpen. Maar het is maar een klein aantal, afgezet tegen het totaal van 10 miljoen kinderen dat hier opgroeit in extreme armoede. Het is ontmoedigend, maar het drijft ons niet tot wanhoop. Met Gods hulp kijken we wat we kunnen doen zodat kinderen, jongeren en gezinnen in deze moeilijke omstandigheden kunnen overleven.”
