Ds. P. van der Kraan citeert in zijn beantwoording Genesis 2:24, 'Daarom zal de man zijn vader en moeder verlaten en zijn vrouw aankleven en zij zullen tot één vlees zijn'. "Dat is een gebod en een belofte. In de gehoorzaamheid aan deze scheppingsordening om één vlees te zijn, krijgt de zegen van de belofte vorm en inhoud. Uiteraard is met deze eenheid een totale eenheid bedoeld (zoals ik hiervoor al aangaf), maar de lichamelijk eenheid is daarvan zeker niet uitgesloten. Hoe geven jullie vorm aan de totale gehoorzaamheid aan deze scheppingsordening?"

"Bij de schepping van de mens (in Gen. 1:28) klinkt de opdracht om te vermenigvuldigen", vervolgt de hervormde predikant uit Arnemuiden. "Ik ga hier voorbij aan allerlei vragen die samenhangen met het wel of niet (kunnen) krijgen van kinderen etc., omdat die de grenzen van de vraag overschrijden. Wat doe je met de huwelijksopdracht om kinderen te ontvangen, gesteld dat je die wel kunt krijgen als je maar samenleeft? (...) Wat kort door de bocht: er loopt een directe lijn van de aardse bevolking naar de hemelse bevolking; er kunnen geen mensen wederom geboren worden als ze niet eerst geboren zijn.

In verband met een periode van vasten en bidden zou ook de huwelijksgemeenschap achterwege gelaten kunnen/moeten worden. Paulus stelt daarbij als regel: ja, dat zou moeten kunnen, als het maar gebeurt met toestemming van zowel man als vrouw. Zowel man als vrouw moeten het er geheel over eens zijn dat er geen geslachtsgemeenschap wordt beoefend in de periode van vasten en gebed. Anders geldt het parool: onttrekt u elkander niet (1 Kor. 7:5). Met andere woorden: in het (christelijk) huwelijk is onthouding van geslachtsverkeer de uitzondering, geen regel.

Misschien moeten jullie over je visie op en houding met betrekking tot seksualiteit het gesprek aangaan met een deskundige. Misschien helpen enkele goede boeken op dit terrein je om verder te komen in het nadenken over deze zaken. In ieder geval dring ik er bij jullie op aan om stappen te ondernemen in de hiervoor gewezen richting en niet te blijven hangen in je eigen zienswijze op wat God zo mooi en gaaf bedoeld heeft. Dat zou zonde zijn in meer dan één zin van het woord", aldus Van der Kraan.