Aan het eind van Johannes 1 begint Jezus met het roepen van zijn volgelingen. Hij kiest de mensen, die wij misschien niet zouden kiezen. Hij ziet ze voor wie ze zijn, ook als ze niets doen en rusten.

Wanneer Jezus Filippus roept, roept hij ook Nathanaël erbij. Jezus noemt Nathanaël iemand 'in wie geen bedrog is'. Iets wat Joden niet snel over elkaar uit zouden spreken, omdat je alleen door de wet te houden rechtvaardig kon worden.⁠ Het is dan ook niet gek dat Nathanaël redelijk verbaasd reageert: 'Waarvan kent U mij?' Want hoe kan Jezus over iemand zeggen dat hij zonder bedrog is, als Hij hem niet zou kennen?

Jezus geeft antwoord op deze vraag. Hij zag Nathanaël al, nog voor hij geroepen was. Toen hij nog onder de vijgenboom, een plek van rust, zat, had Jezus hem al op het oog. En Jezus herkende in Nathanaël iemand zonder bedrog en een volgeling.

View this post on Instagram

A post shared by CIP.nl (@cip.nl) on Jul 22, 2020 at 12:01am PDT

We kunnen uit dit korte verhaal denk ik twee dingen leren: We mogen vanuit rust naar Jezus toekomen én Jezus ziet jou in die rust. Jezus zag Nathanaël niet omdat hij zo hard aan het werk was, of opviel door zijn rijkdom of talenten. Nee, Hij zag hem gewoon rusten.

Betekent dit dat Nathanaël vervolgens lekker weer onder zijn boompje ging zitten na de ontmoeting? Zeker niet. Hij ging achter Jezus aan, gaf zijn leven op en werd een van de twaalf discipelen als Barthelomeus. Je bent geroepen om vanuit rust Jezus te volgen met alles wat je hebt, omdat Hij je kent en je door Hem zonder bedrog bent.⁠