"Het is tevergeefs dat u vroeg opstaat, laat opblijft, brood eet waarvoor u moet zwoegen: de HEERE geeft het Zijn beminde in de slaap." - Psalm 127: 2 (HSV)

Als ik erbij stilsta vind ik slaap altijd maar een bijzonder iets. Een moment waarop je écht tot rust komt. Je hebt geen last van je zorgen en pijn.

Maar de slaap is niet alleen een fysiek geschenk van God. Het is nog meer dan dat. Ik geloof dat er een geestelijke, diepere boodschap zit in deze tekst. Hij geeft het ons, Zijn beminde in de slaap. Maar wat geeft Hij ons? In de regel voor deze mooie belofte noemt de psalmist hoe mensen werken voor hun brood en zwoegen om in leven te blijven. Als geliefde van de Heer hoef jij niet meer te zwoegen, Hij geeft het jou in je slaap.

Je hoeft hier niet extra vroeg voor uit je bed te komen om te werken voor wat Hij jou wil geven. Je hoeft niet extra laat naar bed om 's avond nog extra je best te doen voor Hem. Hij geeft het jou, zijn beminde.

Als manna uit de Hemel voorziet de Heer in precies genoeg voor elke dag. Het is een andere kijk op 'overvloed'. Geen verspilling, maar voorziening. God geeft jou, terwijl je slaapt. Wat jij nodig hebt. Terwijl jij rust. Jij hoeft niets te doen. Je bent de geliefde, de beminde, van God en Hij zorgt voor jou. Het mooie aan overvloed, is dat je altijd genoeg hebt en kan delen zonder zelf tekort te komen of te compenseren. We dienen een machtige en grenzeloze God. Hij geeft jou dromen, genade, liefde en kracht in jouw slaap.

Zo wordt bijna elke morgen een goede morgen, toch?