'Ik veroorloof mij een uiterst korte reactie op het weerwoord dat ds. G. de Lange op mijn column geschreven heeft. Eerlijk gezegd vond ik in zijn verhaal geen enkel punt dat mijn eigen verhaal heeft weerlegd.

Maar het meest verbaasd was ik over De Langes uitleg van Openbaring 20: de eerste opstanding is het gaan naar de hemel als een gelovige sterft!? Waar haalt hij dat vandaan? Niet uit de Bijbel. Het Nieuwe Testament kent een geestelijke opstanding bij de wedergeboorte (Ef. 2:5v.; Kol. 2:12) en een lichamelijke opstanding, namelijk bij de wederkomst (1Kor. 15:52; 1 Thess. 4:16). Het is een puur verzinsel dat een gelovige bij zijn sterven de ‘eerste opstanding’ zou meemaken. Er is in Openbaring 20 een eerste en een tweede opstanding, en de context maakt duidelijk dat het in beide gevallen om een lichamelijke opstanding gaat – dezelfde waarover Jezus het heeft in Johannes 5:29 en Paulus in Handelingen 24:15.

Iemand zijn standpunt moet wel heel zwak zijn als hij het nodig heeft van het sterven een opstanding te maken. Is Christus soms ‘opgestaan’ toen Hij stierf? Natuurlijk niet; dat was op de derde dag daarna. Wat Jezus tegen de Sadduceeën zegt, heeft er niets mee te maken; daar gaat het alleen om de vraag of er überhaupt een opstanding bestaat.

En wat Openb. 3:21 betreft maakt De Lange geen enkel onderscheid tussen ‘mijn’ troon’ (de troon van zijn vader David [Luk. 1:32], waarop Christus pas bij zijn wederkomst zal plaatsnemen) en de troon van God, waarin Christus nú gezeten is. Daardoor komt De Lange ook op het idee dat de gestorven gelovigen nú al met Christus ‘regeren’. Dat doen ze pas straks, als Christus terugkomt en de opgestane heiligen met Hem zullen regeren.'