Wel of niet reanimeren? Denk erover na!
"Ouderen (en niet alleen zij) moeten tijdig nadenken over de vraag of ze zich wel of niet laten reanimeren. De NPV onderschrijft de oproep die onder meer artsen daartoe woensdag deden. Ze benadrukt daarbij dat het besluit over (niet-)reanimeren gezamenlijk door arts en betrokkene moet worden genomen, zoals dit geldt bij elke medische beslissing", schrijft de Nederlandse Patiëntenvereniging op haar website.
In de herziene NPV-brochure over reanimatie, die juist vanaf deze week beschikbaar is, wordt het belang benadrukt van tijdig nadenken over reanimatie en het vastleggen van een keuze, zo mogelijk in overleg met naasten. Het gesprek met de arts over de vraag of reanimatie voor de patiënt in kwestie medisch zinvol is, kan hierbij een cruciale rol spelen. ‘Overigens gaat het er niet om of iemands leven nog zinvol is.’ Als reanimatie geen reële kans van slagen heeft, moet ze niet worden ingezet.
Onder christenen wordt verschillend gedacht over reanimatie. ‘De een vindt dat bij reanimatie het leven in eigen hand wordt genomen, terwijl een ander juist op het standpunt staat dat je bij niet-reanimeren zelf over het leven(seinde) beschikt.’ Ieder zal daarom zelf een afweging moeten maken. ‘Vanuit een christelijke levensvisie luidt de centrale vraag: is er met reanimatie sprake van goede zorg voor het leven?’
Daarbij zal de vraag moeten worden gesteld of er sprake is van proportioneel handelen. ‘In sommige gevallen heeft de reanimatie kans van slagen, maar is de kans op bijvoorbeeld ernstige hersenschade zeer groot. Het is dan aannemelijk dat iemand kort na de reanimatie alsnog overlijdt, of verder moet leven met zeer ernstige beperkingen. In deze situaties kun je je afvragen of met reanimatie sprake is van goede zorg voor het leven. Sommige christenen nemen vanuit dat oogpunt een niet-reanimerenbesluit. Anderen vinden het juist van christelijke zorg getuigen om ook in deze situatie toch te proberen het leven te redden. Dit vraagt om een afweging, die ieder voor zich – samen met betrokkenen en een arts – kan maken.’
De NPV benadrukt dat niet-reanimeren niets te maken heeft met euthanasie. ‘Bij euthanasie beëindig je het leven actief door een medische handeling. Met een niet-reanimerenbesluit zie je juist af van ingrijpen. Zo creëer je voor een zieke of zwakke patiënt de rust om op een natuurlijke manier te sterven. Je accepteert dat er een grens is aan de maakbaarheid van het leven.’
Praatmee