Lahbib was dinsdag te gast bij de vergadering van de vrouwencommissie van het Europees Parlement. Daar vertelde ze wat de stand van zaken is rond burgerinitiatief My Voice, My Choice en haar besluit om het Europees Sociaal Fonds Plus (ESF+) te gaan gebruiken om abortussen te betalen voor vrouwen die in de eigen lidstaat geen abortus kunnen krijgen.

Ze benadrukte dat de Europese Unie niet bevoegd is op abortus, maar de lidstaten wel. Vervolgens riep ze de leden van het Europees Parlement op om dan maar in eigen land vóór abortus te gaan lobbyen en het ESF+ te gebruiken om abortussen mee te betalen. Dit gaat voor de SGP echt alle perken te buiten.

Bert-Jan Ruissen: “De Eurocommissaris geeft zelf toe dat de EU niet over abortus gaat. Toch probeert ze de afspraken hierover op alle mogelijke manieren te omzeilen. En dan komt ze nu ook nog eens met deze oproep aan Europarlementariërs om in het thuisland te gaan lobbyen voor abortus. Leden van het Europees Parlement horen helemaal niet te gaan lobbyen voor de Europese Commissie. Dit is ontoelaatbaar.”

Met een groep collega’s stelt Ruissen de volgende schriftelijke vragen hierover:

1. Hoe rechtvaardigt de Commissie het financieren van abortussen als abortus geen bevoegdheid is van de EU, ook nog eens door Eurocommissaris Lahbib bevestigd op 14 april, en dat zij daarmee opzettelijk de beginselen van de EU-verdragen schendt inzake de bevoegdheidstoedeling, subsidiariteit en evenredigheid?

2. Leden van het Europees Parlement zijn geen lobbyinstrumenten die door de Europese Commissie mogen worden gebruikt. Op welke juridische en institutionele basis rechtvaardigt de Commissie in dit verband dat zij leden van het Parlement oproept om op nationaal niveau politieke druk uit te oefenen om haar eigen beleidsdoelstellingen te bevorderen op een terrein dat buiten de EU-bevoegdheid valt?

3. De Eurocommissaris verklaarde dat tien lidstaten het besluit van de Commissie op ‘My Voice, My Choice’ steunen. Welke landen zijn dit?