Een andere mogelijkheid is dat men de eicel van de wensmoeder en het sperma van haar man buiten de baarmoeder laat samensmelten. Dit proces wordt, eenvoudig gezegd, reageerbuisbevruchting genoemd. Daarna wordt het embryo in de baarmoeder van de draagmoeder geplaatst voor de verdere zwangerschap. Allerlei combinaties zijn tegenwoordig feitelijk mogelijk, bijvoorbeeld ook voor homostellen. Afhankelijk van de situatie kan er een zaaddonor of eiceldonor gezocht worden.

De eerste reden voor draagmoederschap is heel begrijpelijk. Er zijn echtparen die ontzettend graag een kind willen, maar voor wie dat medisch gezien onmogelijk is. Daarom ‘lenen’ zij dan het lichaam van iemand anders voor het krijgen van een baby. Bij homostellen gaat het uiteraard om het feit dat mannen zelf geen kinderen kunnen baren.

Op ethisch vlak verandert er voortdurend van alles in ons land. De discussie is uiteraard ook in volle gang. Ik weet niet of u het al heeft opgemerkt, maar er komt nog veel meer. Zo is er een wet in de maak om een wettelijk kader voor het zogenaamde draagmoederschap vast te leggen. Mits de Tweede en Eerste Kamer akkoord gaan, zal die wet er vast en zeker komen. Deze wet is over het algemeen gemaakt door mensen die weinig of geen rekening houden met wat God in de Bijbel zegt. De ChristenUnie heeft dan wel bezwaren, maar het is de vraag of dit iets zal veranderen aan het wetsvoorstel.

En dit is ook waar: de overheid krijgt al jarenlang het verzoek om het draagmoederschap wettelijk vast te leggen. De belangrijkste reden daarvoor is dat de draagmoeder dan al vóór de bevalling afstand moet doen van het kindje dat ze draagt. Dat kan nu niet, waardoor de wensouders pas na een procedure van ruim een jaar zeggenschap hebben over de baby. Nu denk ik dat een wet toch niet kan wegnemen dat een moeder die een kind baart, een door God gegeven moederband heeft met het kind (lees Psalm 139). De wet maakt het daarom mogelijk alleen maar gecompliceerder, bijvoorbeeld als de moeder en/of het kind later toch weer toenadering zoekt. Steeds meer mensen gaan immers ook nu al op zoek naar hun biologische vader of moeder.

Maar we leven in een tijd waarin de westerse samenleving reageerbuisbaby’s en draagmoederschap steeds normaler gaat vinden. God heeft echter vast en zeker gewild dat een kind altijd de vrucht van liefde tussen twee mensen zou zijn. Reageerbuisbaby’s en draagmoederschap maken de voortplanting daarentegen steeds meer los van intimiteit en de daaruit voortvloeiende normale geslachtsgemeenschap. De vrouw krijgt dan dus geen kind meer omdat ze zelf eerst geliefd is. Maar zo is het wel door God bedoeld.

In de Bijbel komt het ook voor
Hagar was de slavin van Sara, de vrouw van Abraham. We lezen daarover in het boek Genesis. Als kwetsbare slavin had ze geen zeggenschap over haar eigen seksualiteit en lichaam. Ze werd feitelijk gebruikt, misschien wel misbruikt, in dit geval door Sara. Sara was zelf onvruchtbaar, wat in Israël een grote schande was, en ze meende daar iets aan te kunnen doen door Hagar te gebruiken. Ze dacht toen gewoon het recht te hebben om haar slavin Hagar aan Abraham te geven. Hagars kind zou dan tevens het kind van Sara kunnen zijn.

Maar het liep allemaal anders, zoals zo vaak. God kwam namelijk tussenbeide. Want later werd Sara toch zwanger en toen waren Hagar en haar kind plotseling te veel. De Bijbel laat echter duidelijk zien dat het besluit van Sara en Abraham om via Hagar een kind te verwekken, voortkwam uit ongeloof. Dus uit een gebrek aan vertrouwen op God. Het was een menselijk plan om dingen voor elkaar te krijgen op onze manier, niet op Gods manier. Bij God heiligt het doel niet de middelen.

Het ongeloof van Abraham maakte ook hier de seksualiteit los van de intieme, levenslange relatie met één vrouw, waarvoor die door God bedoeld was. En hier komt het: juist christenen zouden alles moeten doen om dit te voorkomen.

Daarom zou ik geestelijk leiders willen oproepen om tijdens Bijbelstudieavonden, jeugdbijeenkomsten enzovoort deze onderwerpen vaker aan de orde te stellen. En vooral om daarbij de Bijbel te openen en de mensen de vraag voor te houden: wat zegt de Bijbel? Want mensen zitten hiermee en weten vaak niet wat ze er vanuit de Bijbel gezien mee aan moeten.

Een belangrijkere vraag is: hoe ziet God het draagmoederschap?
Gods Woord vertelt ons dat God het huwelijk als iets heiligs ziet. Zo vermeldt Hebreeën 13:4: ‘Laat iedereen het huwelijk in ere houden. Man en vrouw moeten elkaar trouw blijven.’ God verwacht van alle christenen dat zij het huwelijk in ere houden als iets heiligs. Maar wat verontreinigt het huwelijk dan? Kort gezegd: hoererij en overspel. Daardoor wordt het huwelijk duidelijk onteerd en de huwelijksband verbroken.

Houdt het draagmoederschap het huwelijk dan in ere? Eenvoudig gezegd: nee, zeker niet. Er is ook gewoon geen Bijbelse basis voor het maken van onderscheid tussen inseminatie door geslachtsgemeenschap en kunstmatige inseminatie door donorimplantatie. Want er wordt in beide gevallen hoererij of overspel gepleegd ‘wanneer dus de inseminatie tot stand komt door een andere man dan de wettige echtgenoot van de vrouw’.

Maar hoe zit het als voor het draagmoederschap reageerbuisbevruchting wordt toegepast, dus met gebruikmaking van eicellen van de wensmoeder en sperma van de wensvader? Ook dat verontreinigt het huwelijksbed, want de bevruchte eicel wordt in de baarmoeder van een andere vrouw geplaatst en maakt haar in feite zwanger. Kort gezegd: deze zwangerschap is niet het resultaat van seksuele omgang tussen de draagmoeder en haar eigen man. Haar voortplantingsorganen worden op die manier misbruikt door iemand anders dan haar eigen huwelijkspartner. Draagmoederschap is dan Bijbels gezien ook niet bedoeld voor christenen die God liefhebben en vooral Gods Woord willen gehoorzamen.

Geen veroordeling
Hierbij willen we uitdrukkelijk benadrukken dat we wel veel begrip hebben voor onvruchtbare echtparen die in hun grote verlangen naar kinderen toch kiezen voor de zogenaamde IVF-behandeling. We willen deze mensen zeker niet veroordelen. Dat neemt echter niet weg dat we er wel bezorgd over zijn. De medische mogelijkheden zijn immers enorm, terwijl christenen zich toch steeds moeten afvragen wat Gods wil is voor hun leven.

Natuurlijk, zolang er geen sprake is van een eicel of zaadcel van een donor, is het kind nog steeds afkomstig van beide ouders, zij het dan op kunstmatige wijze verwekt. Maar dat ligt toch duidelijk anders als er wel sprake is van een donor. Daaraan zou een gelovig kind van God niet mee moeten werken.

Strategie van satan
Let goed op, want het gaat geruisloos. Het dringt ook binnen in kerken, evangeliegemeenten, universiteiten en scholen, en is zelfs de kleuterscholen binnengedrongen. Vooral via het onderwijs raken kinderen al vroeg gewend aan deze nieuwe opvattingen. In het onderwijs en in de academische wereld is deze revolutie zeker niet zonder resultaat.