Esther Vorsterman van Oijen ziet nood bij jongeren: “Maar God laat ze niet los!”

“God liet mij zien: deze generatie verdrinkt.” Velen kennen Esther Vorsterman van Oijen als spreekster en presentatrice, maar in Hour of Power vertelde zij zondag haar échte verhaal. Over waarom ze alles losliet, waarom haar sabbatical langer duurde dan gepland en hoe God haar liet zien wie zij werkelijk is en waar haar missie ligt. Esther schreef haar inzichten op in een boek Geboren voor een tijd als deze. Eén overtuiging loopt er als een rode draad doorheen: deze generatie jongeren zal gered worden door Jezus Christus.
Die overtuiging vindt haar oorsprong in een droom die Esther diep raakte. Ze zag jongeren aan de rand van een afgrond staan, met onder hen diep, donker water. Achter hen stond een oudere generatie. “Ik riep: ‘Kijk uit dat ze er niet invallen, want dan verdrinken ze’”, vertelt ze. “Maar zij zeiden: ‘Nee hoor, ze kunnen zwemmen.’” In de droom ging het mis. Eerst viel een jongen, daarna maakte een meisje een misstap. Esther sprong hen achterna. “Ik riep: ‘Grijp mijn benen maar vast.’ Op een bovennatuurlijke manier kwamen we samen op een rots terecht.”
Toen ze wakker werd, bleef haar hart onrustig. Ze vroeg God wat dit betekende. “Hij zei: ‘Esther, er is een hele generatie aan het verdrinken, maar aan de binnenkant. Niemand ziet het.’” Volgens haar gaat het om jongeren die vastlopen in eenzaamheid, depressie, angst en verslaving. “Dat besef liet me niet meer los.”
De droom kreeg later een onverwacht vervolg. Esther vertelde hem tijdens een jeugdweekend, zonder direct reactie te verwachten. Toch kwam na afloop een jongen naar haar toe. “Hij zei: ‘Ik heb precies dezelfde droom gehad. En ik ben die jongen die aan het verdrinken is.’” De jongen vroeg of Esther voor hem wilde bidden. “We hebben hem als het ware weer met zijn voeten op de rots gezet, op Jezus Christus. Toen zei ik tegen hem: ‘Wat God voor jou heeft gedaan, kan Hij ook voor anderen doen.’”
Vanaf dat moment verschoof haar focus. Waar Esther jarenlang vooral sprak voor een oudere generatie, voelde ze een duidelijke roeping richting jongeren. “Ik dacht: hoe moeten zij het doen? Wie staat er voor hen op?” Die vraag kreeg extra lading op Blue Monday, de dag die vaak wordt bestempeld als de meest deprimerende van het jaar. Esther is nuchter over verdriet en pijn. “Huilen is geen depressie. Huilen is een uiting van wat je van binnen voelt. Het maakt je juist schoon, zodat je weer uitzicht krijgt.” Tegelijk waarschuwt ze om er niet in te blijven hangen. “Zoek hulp, en zoek het bij de juiste persoon.”
Die bewogenheid voor jongeren staat niet los van haar eigen weg. Jarenlang was Esther fulltime actief in het spreken en voortdurend onderweg. Tot ze op een ochtend wakker werd en een stille, zachte stem hoorde. “Hij zei: ‘Esther, Ik mis je.’” Haar eerste reactie was defensief. “Ik zei: ‘Maar Heer, ik werk toch voor U?’” Het antwoord raakte haar diep. “Hij zei: ‘Ik heb nooit gezocht naar iemand met een werkrelatie, maar naar een intimiteitsrelatie.’”
Dat moment leidde tot een rigoureus besluit. Esther ging met sabbatical en zegde alles af. “Dat was ontzettend moeilijk. De vraag kwam meteen: wie ben je nog als je niet meer spreekt, niet meer zichtbaar bent?” Ook de angst om vergeten te worden speelde mee. “Maar ik dacht: als ze Jezus maar niet vergeten.”
Stilgezet om opnieuw te luisteren
Wat begon als een sabbatical van enkele maanden, werd uiteindelijk een periode van een jaar. In die tijd ontdekte Esther dat haar identiteit niet lag in wat ze deed, maar in wie ze is. “Ik ben een dochter van de Allerhoogste Koning. Dat klinkt misschien eenvoudig, maar het is een diep besef. Je hoeft Gods liefde niet te verdienen en je kunt haar ook niet verspelen.”
In die periode schreef ze haar boek Geboren voor een tijd als deze, waarin ze haar persoonlijke lessen verbindt met het Bijbelverhaal van koningin Esther. Ze beschrijft hoe roeping, voorbereiding, zwijgen of spreken en moed samenkomen in een leven dat beschikbaar is voor God. “Het boek is geschreven met name voor die nieuwe generatie, die zo vaak vraagt: hoe doe ik dit?”
De kernboodschap is helder. “Je kunt vluchten of vechten. Maar Esther vocht niet uit eigen kracht. Ze bad en vastte. En daardoor veranderde de geschiedenis.” Volgens Vorsterman van Oijen geldt die les ook vandaag. “Je bent de juiste persoon, op de juiste tijd, op de juiste plaats. Die ene stem doet ertoe.”
Met overtuiging blijft ze daarom herhalen wat haar missie samenvat. Deze generatie verdrinkt misschien aan de binnenkant, maar ze is niet verloren. “God heeft haar niet losgelaten. Deze generatie zal gered worden door Jezus Christus.”
Kijk hier het interview met Esther terug in Hour of Power.



































Praatmee