De vraagsteller herkende zich deels in beide kanten. Soms is er een sterk verlangen naar de komst van Christus, maar vaak ook overheerst de liefde voor aardse dingen. Hij vroeg zich af of dit niet de strijd is tussen de oude en de nieuwe mens.

Geen momentopname maar levenshouding
In zijn antwoord benadrukt ds. J. A. J. Pater dat geloof zich niet alleen uit in gevoelens, maar vooral in een levenshouding. “Verlangen naar Christus kan wisselen in intensiteit, maar verwachten is een voortdurende houding. Zoals een vrouw die haar man verwacht: soms voelt ze het verlangen sterker dan op andere momenten, maar de verwachting dat hij thuiskomt blijft.”

Volgens Pater ligt het gevaar erin om verlangen uitsluitend te zien als emotionele ervaring. Het gaat uiteindelijk om geloof, hoop en liefde die een blijvende verwachting van Christus scheppen.

Strijd tussen oude en nieuwe mens
De predikant erkent de spanning die gelovigen ervaren. “Ons oude hart neigt altijd naar de wereld. Maar staat daar ook tegenover dat je hart naar de Heere neigt? Hoe meer geloof, hoop en liefde je hart vervullen, hoe zwaarder de strijd wordt. Maar tegelijk groeit ook het verlangen naar Zijn komst.”

Pater maakt bovendien een belangrijk onderscheid. Genieten van de goede gaven die God geeft is niet hetzelfde als de wereld liefhebben. Hij verwijst naar 1 Timotheüs 6:17 en 4:4, waar Paulus schrijft dat God ons alle dingen rijkelijk verleent om met dankbaarheid te genieten. “Het is een heilige kunst om de schepping te ontvangen in afhankelijkheid van de Schepper. Hoe meer we de Heere kennen, hoe meer we alles in Zijn licht leren zien.”