Hoe is het idee voor dit boek ontstaan? Vanwaar dit boek?  "Ik schreef in 2020 en 2022 een ‘missionaire trendrede’, een verhaal over welke kansen deze tijd biedt aan kerken en christenen. Mijn eerste trendrede werd gespot door Jeanneke Scholtens, die zelf trendwatcher of zoals ze zelf zegt toekomstonderzoeker is. Dat leidde tot leuk contact en vruchtbare vormen van samenwerking. Toen ik dit jaar de derde trendrede wilde maken, zei ik: als we dat nou eens samen doen? En al snel bleek dat ‘de hunkering naar hoop’ één van de allergrootste trends van dit moment is. Dus hebben we trend eruit gelicht."  "Voor iedereen die aanvoelt dat tijdgeest of trends én zingeving of geloof met elkaar te maken hebben. Of nog concreter: voor iedereen die bij de vraag ‘wat hoop ik eigenlijk’ ontdekt dat dit best een spannende vraag is, waarop je het antwoord niet zomaar uit je mouw schudt. Ook omdat ‘hopen’ zoveel laagjes heeft. We hebben allemaal onze vormen van hoop die wat meer aan de oppervlakte liggen en daarnaast onze diepere lagen."  "Rotsvast is voor mij een woord dat verlangen uitdrukt. Iets dat het houdt, dat het draagt, om met Huub Oosterhuis te spreken. Als ik naar omstandigheden kijk, twijfel ik vaak. Terwijl ik op zielsniveau denk, voel en geloof dat het goedkomt. Mijn vertrouwen is gebaseerd op de veerkracht die ik bij mensen opmerk en soms ook in mezelf herken. En mijn vertrouwen wordt gevoed door het grote Bijbelse verhaal. Niet ‘football is coming home’, zoals de Engelsen zeggen, maar ‘God is coming home’: we zijn onderweg naar een nieuwe wereld waar God alles zal zijn in ons allemaal. Overigens een wereld waarin toekomstonderzoekers en dominees niet meer nodig zijn..."    "In ons boek analyseren we waarom het voor veel mensen vandaag ‘hopeloos’ aanvoelt.  Als onderliggende trends noemen we: politiek die van links tot rechts geen hoopvol perspectief kan schetsen, polarisatie en sociaal-economische tweedeling. Daartegenover schetsen wij een samenleving als groot plein waar steeds meer mensen vanuit hun eigen vakje naar het midden toe bewegen. In dat midden verzamelen zich de hoopbrengers. Kerken en vooral mensen ín die kerken kunnen zulke hoopbrengers zijn. De urgentie daarvan is groot. Nog niet zo lang geleden zouden mensen schertsend zeggen: ‘Je komt hoop brengen? Zet maar in de schuur.’ Vandaag ben je met iedere vorm van hoop meer dan welkom. Dat is tenminste mijn ervaring."   "Daarover schreef ik mijn vorige boek ‘Opener dan ooit. Nieuwe kansen voor kerken’. Het onderscheid tussen traditionele en andere (vooruitstrevende?) kerken vind ik achterhaald. In een postchristelijke samenleving zal er grote behoefte zijn aan christenen die geworteld zijn in hun traditie en tegelijk wegen durven gaan die nog niet eerder zijn bewandeld. Dat laatste is een essentieel onderdeel van iedere traditie die aan nieuwe generaties wil worden doorgegeven, dus zeker van het christendom als intrinsiek missionaire beweging."   "De nieuwste SIRE-campagne daagt mensen uit om lichtpuntjes te zien en zelf te zijn. Van het praktische inzicht en van de vormgeving van SIRE kan de kerk veel leren. Omgekeerd roept de SIRE-campagne levensbeschouwelijke vragen op: waarom zou ik een lichtpuntje zijn? De kerk is samen met de synagoge de schatbewaarder-op-aarde van het allesomvattende verhaal dat God zelf het Licht is, dat er in de duistere wolken van deze wereld een licht is opgegaan en dat alle mensen in dit licht mogen leven. Tegen mensen van SIRE zeg ik: met jullie campagne doen jullie bewust of onbewust mee in hoe het in Genesis allemaal begint: ‘laat er licht zijn’."   "Doemscrollen noemen we dat inderdaad. Social media vergelijk ik vaak met de uitvinding van de boekdrukkunst. Het is een enorme technische stap, een tempo-versnelling en een democratisering van de communicatie in één. Biedt kansen! Paulus zou de helft van zijn tijd op virtuele pleinen doorbrengen. Ik denk dat Jezus over social media hetzelfde zou zeggen als wat hij ooit in Galilea zei: oordeel niet, want met de maat waarmee je meet zul je gemeten worden. Je kunt met elke gemeente, tienerclub of huiskring een challenge doen om gedurende bijvoorbeeld 40 dagen alleen hoopvolle berichten te liken, of beter nog zelf te posten."   "Ik zeg graag de grote oudtestamenticus Walter Brueggemann na: “Mijn hoop is de religieus gekleurde overtuiging dat God ons niet verlaten heeft.""