"Maar", zei hij, "trek geen extra kleren aan." En ook zei hij: "Als jullie ergens onderdak krijgen, moet je daar blijven tot je verder reist. Maar als jullie ergens niet welkom zijn en de mensen niet naar jullie willen luisteren, moet je daar weggaan en het stof van je voeten schudden ten teken dat je niets meer met hen te maken wilt hebben." Ze gingen op weg en riepen de mensen op om tot inkeer te komen, en ze dreven veel demonen uit en zalfden veel zieken met olie en genazen hen.

Het gedeelte heeft veel weg van een handleiding voor mensen die zending en evangelisatie als een belangrijke opdracht van Jezus zien.

Hij heeft inderdaad gezegd dat zijn volgelingen in de wereld Zijn getuigen moeten zijn.

Maar op deze manier?
Zijn dit voorschriften van Jezus voor altijd?

Op pad gaan zonder geld en zonder eten. Extra kleren zijn niet nodig. Een stelletje kleren is genoeg. Een heel duidelijk voorbeeld van wat we vroeger noemden: op de bonnenfooi reizen: op goed geluk, of in goed vertrouwen.

Het lijkt heel zo eenvoudig.
Maar praktijk van de eeuwen daarna heeft christenen geleerd dat het lang niet altijd zo gaat lukken. Ook evangeliseren, of in de zending gaan heeft een goede voorbereiding nodig.

Maar waarom dan toen die haast?
Het gaat zo anders als we van Jezus gewend zijn.
Haast? Hij heeft juist geduld.

Deze opdracht van Jezus heeft wel alles te maken met het moment en de plek waarop van toen. Gods koninkrijk op aarde was begonnen. Er was geen tijd te verliezen. En iedereen moest het weten. Israël moest klaar zijn om haar Messias te ontvangen.

Laat je niet ophouden. Blijf niet ergens hangen. Waren de mensen niet bereid om te luisteren, schud dan het stof van je voeten trek dan snel naar het volgende dorp. Jezus had in die tijd zonder radio en televisie boodschappers nodig. Heel de wereld moest het weten.

Iets van die haast, noem het maar gedrevenheid, zie je ook bij de apostel Paulus. Die trok ook van dorp tot dorp. Ja, zelfs van land tot land.

Uit de geschiedenisboeken weten we ook dat de verwachting van Jezus’ spoedige wederkomst in de eerste eeuwen nog sterk aanwezig was.

Maar die haast is er nu uit.
Wij leven als een kerk die alle tijd heeft. Hoeft ook niet, vinden we. We hebben onze media. Verwachten is afwachten geworden.

Maar is het dat wat Jezus bedoeld heeft?
Waar zijn de maaiers bezield met vuur?

Deze overdenking verscheen eerder op de Facebookpagina van ds. Arie van der Veer.