Vandaag lezen we Jesaja 65. Daarin staat opnieuw een indrukwekkende boodschap van God. Jesaja herhaalt dat zijn volk Israël zal terugkeren uit de ballingschap. Nieuw in dit hoofdstuk is dat Jesaja profeteert over de komst van een nieuwe hemel en een nieuwe aarde.

Het doet denken aan de laatste hoofdstukken van de Bijbel.
De boodschappen van Jesaja en Openbaring lijken op elkaar. Toch zijn ze anders.

In de boodschap van Jesaja staat de oude stad Jeruzalem centraal. Die stad zal ook op de nieuwe aarde te vinden zijn. In het boek Openbaring komt de stad Jeruzalem uit de hemel. Jesaja schrijft hier over het Jeruzalem dat hij liefhad. De profetie sluit aan bij wat er was. Bij wat God eerder tot stand had gebracht. Er komt niet iets voor Jeruzalem in de plaats. Er komt wel een compleet nieuw Jeruzalem. Je zult de stad in zekere zin niet terugkennen, want het is straks een jubelende stad. Een stad van vreugde. Een stad van veiligheid.

Een levende stad.
De mensen in het nieuwe Jeruzalem van Jesaja worden bijvoorbeeld stokoud. Zuigelingensterfte zal er niet zijn. Huizen worden gebouwd, wijngaarden geplant.
Bij Jesaja ligt het leven straks meer in het verlengde van ons bestaan. 

Wie denkt met het boek Openbaring een blauwdruk in handen te hebben van Gods toekomst, staat hier met de mond vol tanden. Want wie heeft er gelijk: Johannes of Jesaja? Misschien is het verstandig beide profetieën te laten staan. De ene vanuit het Oude en de ander vanuit het Nieuwe Testament.

Een nieuwe hemel en een nieuwe aarde.
Het is echt nieuw wat God schept. Zo nieuw dat we ons er geen voorstelling van kunnen maken. Er zullen dingen gebeuren die voor ons totaal ondenkbaar zijn. 
Niet voor niets zegt Jesaja: ‘Wat er vroeger was, raakt in vergetelheid.’

Misschien is die nieuwe hemel wel veel aardser dan menigeen denkt.

Deze overdenking verscheen eerder op de Facebookpagina van ds. Arie van der Veer.