“Aan het einde van onze periode in Egypte stond ik op een kruispunt”, vertelt de ex-politicus. In het verleden werkte hij als zendingswerker in het Noord-Afrikaanse land. “De vraag was wat onze en mijn nieuwe roeping zou worden bij terugkeer in Nederland. Moest ik terug naar de politiek als mijn eerste roeping of naar de journalistiek als mijn tweede liefde? Een zesweekse training voor net afgestudeerde studenten bracht me in Zuid-Egypte, waar ik onder meer lesgaf over christelijke meditatie en het spreken van God in de stilte. En ik vind: als je over het belang van stilte praat moet je het ook doen. Ik stuurde de studenten de stilte in om te ervaren waarover we net hadden gesproken en ik moest er ook zelf aan geloven. In gebed vroeg ik God: ‘Mijn tijd hier loopt ten einde, wat wordt mijn plek?’

Er drong zich een beeld aan me op. In dat beeld werd ik door een poort geleid en belandde ik midden op een marktplein vol met mensen. De poort is in de Bijbel vanouds de plek waar recht werd gesproken en het marktplein was het hart van de samenleving. Die plek heb ik sterk verbonden met politiek. Ik kies er bewust voor om hier achteraf over te praten, want als ik vooraf over deze ervaring zou hebben verteld kwam dat misschien over als geestelijke manipulatie. Maar dit beeld is al die jaren bij mij gebleven. Het is wonderlijk omdat ik niet uit de charismatisch-evangelische traditie kom en ik in die zin niet vertrouwd was met beelden waardoor God spreekt. Maar op dat moment was daar echt sprake van.”