"Als protestantse zendingskinderen in een katholiek land werden we echt vervolgd." Operatie Mobilisatie (OM) sprak met de directeur van Opwekking, Ruben Flach, over geroepen zijn als zendeling en de staat van het christendom in Nederland. Flach die zelf uit een zendingsgezin komt deelde een aantal interessante anekdotes uit zijn kinderjaren en vertelde directeur John Maasland waar het volgens hem om draait in dit leven. 

"Als je openstaat voor wat God door je heen wil doen kan het leven met Hem heel simpel zijn. Wat is er voor nodig om door God gebruikt te worden? Eigenlijk is dat maar één ding: dat je in het gezelschap van Jezus verkeert. Onze roeping is om mensen bij Jezus te brengen, maar je kunt mensen niet daar brengen waar je zelf nooit bent geweest, of bijna niet komt. Mensen bij Jezus brengen kan soms op een heel praktische manier tot stand komen. Een jonge medewerker van ons vertelde laatst dat ze in de supermarkt liep en opeens de aandrang voelde om een roos mee te nemen voor haar huisgenoot. Die huisgenoot vond dat zo bijzonder. Die had dat net heel erg nodig. Zo simpel kan het dus zijn", vertelt Flach.

"Mensen vragen vaak: 'Hoe ontdek je nou dat God tegen je spreekt?' Nou dat ga je nooit ontdekken tot je dat gaat uitproberen. We zijn ook een beetje verleerd om fouten te durven maken. Aan de ene kant zie je de ontkerkelijking in Nederland, ons land wordt 'ontheiligd' zou je kunnen zeggen. Maar aan de andere kant zitten we nog zo vast aan onze 'heiligheidspatroontjes' en vinden we het heel oneerbiedig om te gaan experimenteren met de dingen van God."

Topjeugd
Als directeur van Opwekking ligt het hart van Flach bij het dienen van Nederland en daar doorheen de wereld. "Het laatste wat ik als mijn roeping zie is om vier dagen lang gelovigen te knuffelen. Als je dan na afloop naar mensen toeloopt zeggen ze vaak: 'Wat was het fijn', maar verder gebeurt er niks. Ons verlangen is dat mensen God ontmoeten, geraakt worden en iets ontdekken van Zijn plan voor hun leven. Het leuke is dat onder mijn leiding de Boulevard en de Plaza er op Opwekking bij zijn gekomen. Want ik ben gewoon een zendeling in hart en nieren wil dat clubs als OM zichtbaar worden. Jullie willen mensen helpen die op zoek zijn naar hun roeping in de zending en pakken het dan verder op."

Over zijn jeugd als zendingskind vertelt Flach: "Ik was acht toen ik meeging naar Brazilië, ik had dus geen keuze, had nog een zusje van vier en mijn ouders hebben toen ook nog twee kinderen geadopteerd. Dus het was altijd feest bij ons thuis. Ik heb echt een topjeugd gehad, dat was mijn leven. Wij zijn als gezin terug naar Nederland gegaan toen mijn kinderen de basisschoolleeftijd begonnen te krijgen, dat was een bewuste keuze. Maar mijn zoon verlangt nog steeds terug naar die tijd, ook al was hij toen heel jong. De vrijheid die daar was, het leven en de zon die er altijd schijnt." Lachend: "Dan denk je wel eens, het is best een hoge prijs die je betaalt voor een roeping hier in Nederland!"

Toch was het niet alleen maar makkelijk in Brazilië volgens Flach, die wel met een zekere luchtigheid op de moeilijke momenten terugkijkt. "Ik was mij wel bewust van het feit dat we zendingskinderen waren. We zijn ook echt vervolgd. We werden heel vaak in elkaar geslagen omdat we protestantse christenen waren in een katholiek land. Maar de druk van een roeping als zendeling in een moeilijk en ver land heb ik dus nooit zo ervaren omdat dat het leven was dat ik kende."

Nederland
Flach begrijpt dat Nederland op globaal niveau nu soms gezien wordt als zendingsland. Christenen uit verre landen die ooit het evangelie hoorden van Nederlands zendelingen komen nu hierheen om ons weer aan het goede nieuws te herinneren. "Ik denk dat wij hier te bang zijn geweest om aan de inhoud te sleutelen en de vorm van het christendom te veel hebben willen vasthouden. Aan de ene kant is dat misschien wel terecht want vormen en tradities zijn belangrijk, maar als de vorm belangrijker wordt dan de boodschap... In de tijd van Jezus was dat hetzelfde. Hij vertelde de religieuzen van Zijn tijd dat ze het niet goed begrepen hadden. Ik denk dat onze vorm van kerk zijn vanzelf onder druk komt te staan omdat de jongere generatie die niet pakt."

"Hoe komt het dat het voor christenen zo moeilijk is om een gebedsruimte te vinden in het bedrijf waar ze werken terwijl de yogaruimtes als paddestoelen uit de grond komen", vraagt Flach zich hardop af.

"Dat we gefaald hebben als kerk vind ik een te groot woord, het is lastig om te zeggen dat het onze schuld is. Maar we mogen het ons best aantrekken dat we niet in staat zijn geweest om mensen op eigen benen te laten staan wat betreft hun geloof. Dat zag je ook tijdens de coronatijd, mensen konden niet meer naar de kerk en moesten echt zelf gaan geloven. Daar hebben we wel iets van het aanleren van discipelschap in gemist. Ik ken weinig plekken waar je echt toegerust wordt om een betere werknemer of zakenman te worden in de maatschappij. Je wordt vaak vooral toegerust voor het werk in de kerk zelf. Praat na afloop van de kerkdienst bij de koffie eens met elkaar over hoe je dat christen zijn in de praktijk kunt toepassen."

Voor wijsheid heb je elkaar nodig
"Kennis kun je tegenwoordig overal vandaan halen, daarvoor hoef je niet meer naar de kerk. Preken kun je allemaal online luisteren. Kennis kun je dus alleen vergaren maar wijsheid niet. Daar heb je elkaar voor nodig. Dat is de kracht van kerk zijn. Maar dan moeten we die wijsheid wel gaan delen met elkaar en daar zijn we nu niet zo op ingericht", zegt Flach.

De roeping van iedere christen begint vandaag, in je eigen omgeving, concluderen beide directeuren aan het eind van het gesprek. Flach: "Het begint nu. Ik heb God nog nooit iemand zien roepen die niks deed. De zendeling die over tien jaar erop uittrekt wordt vandaag geboren in het gehoorzamen in de kleine dingen. Dus waar begint zending? Hier en nu. Mensen kijken misschien op tegen hoe we het georganiseerd hebben, we hebben in de kerk best wel een podiumcultuur en geloofshelden. Wij zitten allebei in een leidinggevende positie maar als je mij beter leerde kennen dan zou je horen hoe vaak ik een rondje door de polder loop en in vertwijfeling de Heer vraag of ik dit nou moet doen. Ik ben opgegroeid op mijn blote voeten ergens in Brazilië en ben nu opeens directeur van Opwekking. Mensen denken dat wij altijd maar doordenderen en nooit twijfelen. Maar we hebben het allemaal nodig om bij Jezus te zijn."