"Ondanks goede bedoelingen hebben christenen soms de neiging om op een verkeerde manier naar depressie te kijken. De ziekte manifesteert zich op talloze manieren. In onze gehele cultuur, ook in de kerk, heersen verkeerde opvattingen over psychische aandoeningen," schrijft Brandon William in

. Om die reden zet hij vijf zaken op een rij die een christen zou moeten weten.

"Een depressie is geen fout in iemands karakter, een geestelijke stoornis of een emotionele dip," vertelt Brandon. "Bovendien is een depressie ook geen keuze. Iemand vragen om te proberen niet langer depressief te zijn, is hetzelfde als iemand die is neergeschoten vragen om te stoppen met bloeden. Een houding is 'als je maar voldoende geloof hebt' is binnen de kerk een reëel gevaar. Natuurlijk kan een persoonlijk geloof helpen om een depressie te verlichten. Maar dat neem het belang van een psychiatrische behandeling niet weg."

"In sommige geloofstradities worden depressies verklaard als een demonische aanval. Hoewel ik ervan overtuigd ben dat deze ziekte een geestelijk element bevat, mogen we niet vergeten dat de medische wetenschap heeft vastgesteld dat de oorzaken talrijk zijn."

"Ja, zonden als fysieke mishandeling, alcohol- of drugsmisbruik kunnen bijdragen aan een depressie. Toch is het slachtoffer van een depressie geen zondaar omdat hij de vreselijke gevolgen van zijn aandoening ervaart. Wie depressief-zijn als een zonde beschouwt, voorkomt dat het slachtoffer een behandeling aanvraagt. Bovendien wordt dan genegeerd dat christenen op ongezonde manieren op depressie kunnen reageren of de ziekte verkeerd begrijpen."

Brandon: "Het Woord staat vol met bemoedigingen voor mensen die lijden aan depressie- en angststoornissen. Maar een tekst als 'Wees in geen ding bezorgd' kan gemakkelijk uit de context gehaald worden. Dat is een groot probleem, omdat daarmee de bedoeling van een bijbelgedeelte achteloos wordt miskend. Een ander probleem is de overtuiging dat depressieve mensen God niet gehoorzamen. Hiermee wordt olie op het vuur gegooid. Het is beter om te kijken naar persoonlijke gevallen van psychisch lijden en als lichaam van Christus troost te bieden."

"Toen ik christelijke vrienden vertelde over mijn depressie en angststoornissen, zeiden ze vaak verbaasd: 'Je leek altijd zo gelukkig'. Depressieve mensen kunnen heel erg goed hun symptomen verbergen. Ook tegenover artsen. Wanneer kerken geen rekening houden met psychiatrisch aandoeningen, geeft dat de aanbiddingsleider of gemeentelid nog meer stimulans om de ziekte verborgen te houden. Het is voor mensen erg moeilijk om de symptomen van depressie te herkennen. Voor kerken is dit vaak juist extra aanleiding om er niets mee te doen. Wanneer kerken reageren op psychische stoornissen en steun aanbieden, zullen mensen eerder geneigd zijn om hulp te accepteren."

"Veel kerken beschikken niet over psychologen. Dit kan tot gevolg hebben dat een pastoraal team op zoek gaat naar een geestelijke oplossing en niet kiest voor een psychologische of medische behandeling. De meeste kerken hebben waarschijnlijk de beste bedoelingen om met deze kwestie om te gaan. Net als de rest van de samenleving. Dat neemt niet weg dat de kerk depressie verkeerd kan interpreteren en door haar reactie het proces alleen maar verergert. Het wordt tijd dat de kerk, als Zijn lichaam, hetzelfde gaat doen als Christus, de grote Heelmeester," aldus Brandon.