1. Het aantal abortussen in Nederland is verontrustend hoog
Het monster van de Nederlandse abortuspraktijk blijft maar roepen: geef, geef! Vorig jaar alleen al vonden er bijna 40.000 abortussen plaats. Nooit eerder waren dat er zoveel. Vooral de stijging onder meisjes jonger dan 15 jaar is onthutsend. Wat ons diep zou moeten schokken, wordt een grafiek. Achter ieder getal gaat echter een ongeboren kind schuil, van wie het leven voortijdig wordt beëindigd door menselijk handelen.

2. De grenzen van de abortuspraktijk worden opgerekt
Wie denkt dat het niet erger kan, wordt de laatste tijd telkens weer onaangenaam verrast. In maart dit jaar werd de abortuspil via een website beschikbaar, waarbij ook volgens de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd wezenlijke zorgvuldigheidswaarborgen ontbraken. Alsof dat nog niet genoeg is, is er een proef aangekondigd waarbij Nederlandse ziekenhuizen ook abortussen op sociale indicatie uitvoeren bij zwangerschappen van 22 tot 24 weken. Het gaat om kinderen die mogelijk al levensvatbaar zijn. Daarmee dreigt het ziekenhuis, een plaats waar het leven beschermd behoort te worden en men zich behoort te richten op genezing, te verworden tot een oord van doodslag. Terecht ontstond grote maatschappelijke verontwaardiging.

3. God roept ons op recht te doen
Het is een zichtbaar getuigenis van gehoorzaamheid aan de drie-enige God om "recht te doen, goedertierenheid lief te hebben en ootmoedig te wandelen met uw God" (Micha 6:8). Recht doen vraagt dat we ons het lot aantrekken van mensen die kwetsbaar zijn en zichzelf niet kunnen verdedigen. Juist het ongeboren kind behoort tot de meest kwetsbaren. Abortus is een ernstige vorm van onrecht die vraagt om een krachtig en publiek protest.

4. Gods gebod om niet te doden geldt onverminderd
"Vergiet iemand het bloed van de mens, door de mens zal diens bloed vergoten worden; want naar het beeld van God heeft Hij de mens gemaakt" (Gen. 9:6). De beschermwaardigheid van het menselijk leven is onafhankelijk van leeftijd, ontwikkeling, gezondheid of de omstandigheden waarin het is verwekt. Ook de kleinste mensjes mogen niet worden gedood, met als diepste reden dat zij het beeld dragen van onze goede God. Ieder nieuw mensenleven vervult ons met verwondering: "Ik loof U omdat ik ontzagwekkend wonderlijk gemaakt ben" (Ps. 139:14). Ieder mens is geschapen om lief te hebben en geliefd te worden.

5. Roep de overheid op haar verantwoordelijkheid te nemen
De overheid heeft de fundamentele taak het leven van haar burgers te beschermen, met name van hen die zichzelf niet kunnen verdedigen. Bij de bescherming van het ongeboren leven blijft zij ernstig in gebreke. Een rechtsstaat bewijst haar kracht door de meest kwetsbaren te beschermen. De Mars voor het leven is een krachtig publiek appèl aan de overheid om haar verantwoordelijkheid te nemen.

6. Abortus wordt hoe langer hoe meer als een mensenrecht beschouwd
In Frankrijk is abortus sinds 2024 in de grondwet verankerd. In Nederland klinkt de roep om abortus als grondrecht te verankeren. PRO diende onlangs een initiatiefwetsvoorstel in om abortus uit het Wetboek van Strafrecht te schrappen en sorteert erop voor om het ook in Nederland op te nemen als grondrecht. Op Europees niveau heeft de Europese Commissie, op initiatief van My Voice, My Choice, dit jaar de weg vrijgemaakt voor de financiering van abortussen met Europees belastinggeld voor vrouwen die daarvoor naar een ander EU-land reizen ("abortustoerisme"). Wat zegt het over onze beschaving wanneer het beëindigen van ongeboren mensenlevens steeds nadrukkelijker als mensenrecht wordt beschouwd? Het meest fundamentele mensenrecht, het recht op leven, wordt hiermee verdrongen. Zo wordt op grote schaal getornd aan de fundamenten van onze West-Europese beschaving.

7. Kom op voor vrouwen die ongewild richting abortus worden gedreven
In het abortusdebat gaat het voortdurend over het zelfbeschikkingsrecht van de vrouw. Maar hoe vrij is een keuze wanneer financiële problemen, eenzaamheid of druk vanuit de omgeving een vrouw richting abortus drijven? Voor veel vrouwen is autonomie een illusie. Werkelijke keuzevrijheid vraagt om omstandigheden waarin vrouwen daadwerkelijk voor hun kind kunnen kiezen.

8. Vrouwen en mannen in nood verdienen daadwerkelijke hulp
Achter een onbedoelde zwangerschap kunnen grote zorgen schuilgaan. Angst, eenzaamheid, financiële problemen of druk vanuit de omgeving. Werkelijke solidariteit betekent dat we vrouwen en mannen met liefde, praktische hulp en perspectief terzijde staan. Ook na een abortus verdienen zij onze aandacht. Wanneer het leven in alle gebrokenheid anders loopt dan gehoopt, mag niemand er alleen voor staan. Schuld, verdriet en gebroken relaties kunnen diepe sporen nalaten. Een abortusvrije samenleving vraagt om warme en daadwerkelijke steun voor moeder- en vaderschap.

9. Waar kerken zwijgen, staan wij samen op
Terwijl jaarlijks bijna 40.000 ongeboren kinderen worden gedood, blijft het vanuit de kerken verbijsterend stil. Waar is de verontwaardiging over dit onrecht? Als de kerken zwijgen, is het des te belangrijker dat christenen zelf opstaan en over kerkelijke grenzen heen hun stem laten horen. Juist de Mars voor het leven verbindt christenen van allerlei kerkelijke kleuren, die elkaar vinden in hun overtuiging dat ieder mensenleven bescherming verdient. Wat een krachtig getuigenis is het elk jaar opnieuw als wij met duizenden christenen, onze kerkelijke verschillen overbruggend, schouder aan schouder opkomen voor het ongeboren leven!

10. Bouw mee aan een samenleving waarin ieder mensenleven welkom is
Een abortusvrije samenleving vraagt om een andere manier van denken, leven en samenleven. Een samenleving waarin ieder mens meetelt, ongeacht zijn mogelijkheden, beperkingen of omstandigheden. Waarin de sterke opkomt voor de zwakke en mensen elkaar in hun kwetsbaarheid bijstaan. Een samenleving waarin vrede en gerechtigheid wonen, tot in de baarmoeder toe. Dat verlangen vraagt om concrete inzet, ook in het publieke domein.