Waarom houden sommige predikanten mensen weg bij Gods genade?
Veel reformatorische predikanten verkondigen oprecht de rijkdom van Gods genade. Toch ontmoet evangelist Evert Adams regelmatig kerkgangers die ervan overtuigd zijn dat die genade niet voor hén is. Hoe kan dat? Hij merkt op dat er een religieus systeem is ontstaan waarin mensen de juiste leer belangrijker zijn gaan vinden dan het daadwerkelijk vluchten tot Christus.
Zijn die er dan? Zijn er predikanten die bewust de rijkdom van Gods genade aan de gemeente onthouden? Ze zijn toch juist in dienst van God om, met bevel van bekering en geloof, Gods genade te verkondigen?










































Praatmee