‘De oncoloog gaf me een paar weken, hooguit maanden. En ik had maar één gedachte: ik hoop zó dat ik het PaasOntbijt nog mag meemaken.’ Dat vertelde Irene Klein Haneveld me over de diagnose die ze begin dit jaar kreeg: alvleesklierkanker. Ze was ruim vijftig jaar het gezicht van Bijbelshop Samma in Gouda. Mensen dichterbij God brengen, dat is steeds haar diepste verlangen geweest. Ze organiseerde talloze evangelisatieacties, en was betrokken bij de allereerste The Passion in Gouda. Maar het meest trots is ze op het Gouds PaasOntbijt. En dus was ze, ondanks haar ziekte, volop bezig met de voorbereidingen voor een ontbijt waarbij 3000 mensen aan tafel schuiven.

Het Gouds PaasOntbijt
Het idee voor het PaasOntbijt ontstond tien jaar geleden toen de winkeliersvereniging vroeg of Irene ‘iets kon doen rond Pasen’. Nou dat hebben ze geweten. Sindsdien verandert het historische plein rond het oude Stadhuis ieder jaar op Tweede Paasdag in een plek van ontmoeting, waar honderden vrijwilligers uit vele kerken en organisaties meehelpen aan een grootschalig ontbijt.

‘Dat duizenden mensen samen aan tafel zitten, van dakloze tot burgemeester, jong en oud, kerkelijk en niet-kerkelijk… je kunt mij niet blijer maken’, zegt Irene. ‘Het is echte verbinding, en dat is de grote tegenhanger voor al dat individualisme van nu. Zonder verbinding ben je niks. Het begint bij de verbinding tussen God en mensen, maar ook tussen mensen onderling. Volgens mij is dat ook een opdracht voor kinderen van God. Je kunt geen mensen bereiken, als je niet van ze houdt. Uiteindelijk wil iedereen gezien worden. Dat is waar veel van ons zoeken uit voortkomt.’

Niet bang
Ze hoopt dat de traditie van het PaasOntbijt wordt voortgezet, ook als zij er niet meer is, want over haar ziekte is Irene heel nuchter. ‘De realiteit is dat er een eind komt aan mijn leven hier op aarde. Ik ben niet bang om naar de hemel te gaan, al had ik liever nog niet gewild, maar ik zie erg op tegen de pijn en het afscheid nemen van mensen. Toch weet ik nog steeds dat de Lieve Heer bij me is.’

Toen ik haar ontmoette, was ze met haar zoons veel in gesprek over haar uitvaart. Dat was emotioneel en intens. Wat hielp, waren alle lieve berichten die ze kreeg. ‘Het zorgt regelmatig voor tranen van ontroering en dankbaarheid. Zelfs mensen van lang geleden melden zich en halen herinneringen op. Het meest dankbaar ben ik voor de goede en lieve God, die ik al jaren mag dienen. Het is zo mooi om in deze fase van mijn leven via al die kaarten en berichtjes te horen welke vruchten dat heeft voortgebracht.’

Jongerenbijbel
In haar Bijbelshop Samma heeft Irene door de jaren heen vele Bijbels verkocht en weggegeven. Maar één Bijbel heeft een speciaal plekje in haar hart: de Jongerenbijbel. Haar zoon Jacco, tegenwoordig zendeling in Brazilië, is zwaar dyslectisch en las als tiener nooit iets. ‘Maar tijdens een bezoek aan de groothandel kreeg hij een beschadigd exemplaar van de Extreme Teen Bible. En die verslond hij!’

Het vormde de start voor een Nederlandse tienerbijbel, waar Irene jarenlang voor lobbyde. Er zou geen markt voor zijn, kreeg ze te horen, maar ze hield vol. Uiteindelijk besloot het NBG in samenwerking met de EO in 2006 de eerste Jongerenbijbel uit te brengen. ‘Dat die er uiteindelijk toch gekomen is, daar ben ik zó trots op. En het werd een enorm succes.’

Met de Jongerenbijbel werd ook de markt geopend voor andere speciale Bijbels. ‘Mensen mopperen wel eens: moeten al die verschillende Bijbels nou per se? Maar wat maakt het mij uit of een Bijbel roze is, knalpaars of ondersteboven gedrukt - als mensen hem maar gaan lezen! Natuurlijk gaat het om wat er in de grondtekst staat. Maar als je het daardoor niet kunt volgen, schiet het niks op. Dus toen de Bijbel in Gewone taal verscheen, was ik meteen enthousiast. Die leest als een spannend boek!’

Feest van genade
Wat raakt haar het meest, nu ze terugkijkt op een leven waarin ze duizenden mensen heeft ontmoet en bemoedigd? Irene denkt even na. Dan zegt ze: ‘Genade, denk ik. Het is misschien een uitgekauwd woord, maar de genade die God geeft is het allerbelangrijkste. Vandaaruit ontstaat ook genade naar elkaar. Je hebt niks te verdienen. Leef je leven nou maar gewoon. Daarin is God erbij. Je hoeft niet beter je best te doen. Als je Gods genade leert kennen, dan wil je alleen maar achter Hem aan.’

Interview en tekst: Joyce de Jongh. Dit levensverhaal verscheen begin maart op de site van het Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap.