Mariam werd geboren in Mekka, de heilige stad waar jaarlijks miljoenen moslims naartoe komen. Zelf herinnert ze zich daar weinig van. "Nee, alleen de verhalen die mijn ouders hebben verteld. Ik was echt nog een klein meisje." Haar ouders waren gevlucht uit Algerije naar Saoedi-Arabië om het geloof van de islam beter te leren kennen en veel lessen te volgen, maar kwamen uiteindelijk in Nederland terecht.
Het geloof werd haar, zoals ze zelf zegt, "zeker ingestampt”. Ze leefde strikt volgens de regels. "Ik had best wel een fijn leven als jong meisje. De islam gaf mij houvast, vooral rond de vraag wat er na de dood zou komen: wat als ik er niet meer ben en waar ga ik dan naartoe?"

Twijfelen mocht niet
Ze droeg jarenlang een boerka uit overtuiging. "Ik wilde hem heel graag dragen, omdat er stukken in de Koran staan over hoe een vrouw zich hoort te bedekken. Naar mijn mening was het het beste als een vrouw zich volledig bedekt."

Twijfel was binnen haar geloof geen optie. "Dat vond ik altijd zo moeilijk aan de islam. Twijfelen mag gewoon niet." Rond haar negentiende begon het toch te knagen. "Ik twijfelde omdat het stukje van mijn hart niet werd vervuld. Ik ontving die liefde gewoon niet en dat vond ik zo lastig, want ik was heel erg op zoek naar liefde."

Wat haar diep raakte, was de manier waarop naar ongelovigen werd gekeken. "Als ik zie hoe ongelovige christenen of joden in bepaalde landen werden behandeld en dat er werd gezegd dat dat hun eigen schuld is omdat ze niet gelovig zijn, was dat voor mij zo dubbel. Dat kon ik gewoon niet accepteren."

Een eenzame zoektocht
Ze hield haar vragen lang voor zichzelf. "Ik had met mezelf afgesproken om de twijfels bij mezelf te houden en zelfonderzoek te doen." Tot ze een christelijke vrouw ontmoette die iets in haar zag. "Zij was zo liefdevol en luisterde naar mij zonder te oordelen." Het advies was eenvoudig. "Ze zei: ‘Ik adviseer je om te bidden, vraag gewoon wat je nodig hebt.’"

Maar Mariam wist niet eens tot wie ze moest bidden. "Mijn intentie was niet om christen te worden. Ik wilde vooral de islam opnieuw leren kennen, omdat ik het niet los wilde laten." Ze stopte met bidden, met vasten en deed haar hoofddoek af. "Dat was het moment dat het chaos werd in mijn leven."

De consequenties waren groot. "Je verliest mensen. Ik werd gezien als afvallige. Het is heel pijnlijk." Haar islamitische huwelijk liep stuk. "Je moet en zal alles accepteren wat je partner zegt. Er zit geen genade in, geen overleg, geen liefde. Het is echt toewijding accepteren. Ook hier miste ik liefde."

Warmte en licht
Ook op haar werk kreeg ze afwijzing toen ze haar hoofddoek niet meer droeg. "Ik werkte met migranten. Die vonden het verschrikkelijk. Daar werd je uitgespuugd als het ware." Juist daar ontmoette Mariam een christelijke werkgever. "Ze sprak zo vaak over Jezus. Tijdens de lunch, in de pauze, tijdens vergaderingen. Wat mij het meest trof, was haar uitstraling. "Ik zag aan haar een bepaalde warmte. Is het licht, is het liefde? Ik weet niet hoe ik dat moet uitdrukken."

Die werkgever stuurde haar een worshiplied. "Het ging erover dat mijn toekomst niet mijn angst is. Dat raakte mij. Hoe kon ze dat weten? Langzaam begon ik de Bijbel te lezen, maar ik wist niet hoe ik een Bijbel moest lezen. Ik zocht online, stelde vragen en kreeg uiteindelijk wekelijks Bijbelstudie. Dat was zo waardevol."

De beslissende doorbraak kwam in een droom. "Ik was in mijn woning en keek door een gaatje in mijn voordeur. Ik zag heel mijn leven: ambulances, politie, mensen die pijn hadden. Het was echt ellende. Toen voelde ik warmte en zag ik een licht. Ik kon het gezicht niet zien, maar ik wist meteen dat het Jezus was. Hij legde Zijn hand op mij en zei: ‘Het is voorbij. Ik ben er en Ik ga voor je zorgen.’ Dat was het moment van overgave. Ik wist: het maakt niet uit wat er nu gebeurt, ik neem Hem aan als mijn Levensredder."

Overvloedliefde
Wat ze daarna ervoer, was nieuw. "De liefde die ik op dat moment ontving, vond ik heel moeilijk. Het was een overvloedliefde. Ik kende dat niet. Niet als jong meisje, niet als tiener, niet als volwassene." Die liefde gaf haar houvast. "Hij is mijn Alles. Ik leer mezelf lief te hebben. Ik leer mensen liefhebben. Ik leer anders te kijken naar de wereld."

Als Jezus nu tegenover haar zou zitten, weet ze wat ze zou vragen. "Doe ik het goed? Bent U tevreden, bent U blij?" Zelf is ze dat in elk geval. "Super blij", knikt ze. Haar droom is helder. "Dat iedereen ooit een ontmoeting zal hebben met Jezus. Waar ze ook vandaan komen en hoe ze er ook uitzien. Dat maakt niet uit." Ze ziet dat veel moslims in Nederland tot geloof komen. "Dat is fijn, want zo voel ik mij niet alleen. Bekeer je je als moslim, dan raak je vaak niet alleen jezelf kwijt, maar ook familie en vrienden. Ik raakte echt alles kwijt."

Ze herkent zichzelf daarom in het Bijbelboek Job. "Alles kwijtraken en toch vasthouden aan God." Aan het einde van het gesprek leest ze een tekst uit Jesaja 43 hardop voor: ‘Je bent zo kostbaar in Mijn ogen.’ Voor Mariam vat die zin haar hele reis samen. "Het gaat niet om wat ik doe, niet om wat anderen zeggen, maar om wie ik ben in Gods ogen."