Die keuze kwam niet uit gemak voort. Pool beschrijft hoe hij vastliep in een innerlijke cirkel van vragen. Een van de grootste worstelingen ging over geloof en genezing. “Heb ik wel genoeg geloof om te genezen? Hangt het uiteindelijk allemaal van mijn geloof af?” Daarnaast knaagde de vraag waarom God genezing niet toestaat. “Ik bleef maar ronddraaien in mijn hoofd en dacht: hier moet ik uit zien te komen.”

In de stilte van de woestijnperiode ervoer Pool dat God hem op deze drie punten tegemoetkwam. Een moment springt er voor hem uit. “Een van de eerste dingen die God tegen me zei was: ‘Jan, is het voldoende voor jou dat Ik alleen maar van je hou, zonder dat jij nog enige rol speelt of betekenis hebt?’” Die vraag kwam hard binnen. “Dat was confronterend”, erkent hij.

Het antwoord kwam niet meteen, maar groeide wel. Uiteindelijk kon hij zeggen dat het genoeg was. Dat inzicht bracht rust. “Daar ben ik echt uitgekomen: ja, het is goed.” Vanuit die rust veranderde ook zijn houding. Hij deelt nog steeds zijn gedachten en ervaringen, maar niet langer vanuit de druk om zich te moeten bewijzen. “Veel meer vanuit rust, en niet meer vanuit: ik moet nu betekenisvol leven.”

Beluister het volledige podcastgesprek met Jan Pool en Martin Koornstra: