Volgens Christophe Munyanderu, een lokale maatschappelijk activist, is het dodental opgelopen tot 25. Achttien personen zouden zijn opgesloten in een woning en daar om het leven zijn gebracht. Zeven anderen werden doodgeschoten toen zij probeerden te vluchten. Diverse dorpsbewoners zijn nog vermist, waardoor de vrees bestaat dat het aantal slachtoffers verder zal stijgen.

Een overlevende, een moeder van vier die zich verborgen hield in een nabijgelegen plantage, vertelt over de gruwelijke aanval. "We hoorden kloppen en vervolgens geschreeuw. Ze zeiden dat we open moesten doen, anders zouden ze het huis in brand steken. Ik hield de monden van mijn kinderen dicht zodat ze niet zouden huilen. Toen de schoten begonnen, dacht ik dat mijn hart zou stoppen. Toen de ochtend aanbrak, vond ik de levenloze lichamen van mijn buren overal verspreid. Ons dorp is verloren."

Kerkleiders spreken hun afschuw uit over de gebeurtenissen en bestempelden de aanval als een misdaad tegen de menselijkheid. Tijdens een gebedssamenkomst sprak een priester de rouwenden toe: "Christenen sterven in hun slaap, in hun huizen, waar zij zich veilig zouden moeten voelen. Dit bloed roept tot God. Hoe lang moeten de onschuldigen lijden terwijl de wereld zwijgend toekijkt?"

Een pastor uit een naburige parochie stelde verder: "Dit waren boeren, moeders, kinderen, mensen zonder wapens, zonder bescherming. We begraven hen vandaag met gebroken harten. Als er geen dringende actie komt om burgers te beschermen, zal het morgen weer een ander dorp, een andere kerk, een ander graf zijn."

Munyanderu herhaalde tevens zijn oproep voor betere bescherming van burgers in het Irumugebied. De angst en het trauma beheersen nu ook de omliggende dorpen. Overlevenden dringen aan op een einde aan het geweld en erkenning van hun leed.