Het is even stil aan tafel wanneer Jan van den Bosch opent met de vraag hoe het was om op te groeien in Damascus, vlak bij Bethlehem, waar het kerstverhaal zich afspeelde. Joseph knikt langzaam. "Ik groeide op in een Syrisch orthodox gezin", vertelt hij. "We hadden tradities, vierden Pasen en kerst, maar ik had niet echt een relatie met God. Ik sprak Hem niet vaak aan."

Opgroeien te midden van oorlog
Als de burgeroorlog in 2011 uitbreekt, verandert zijn jeugd radicaal. "Heel Syrië lag op zijn kop", vertelt Joseph. "Veel provincies waren helemaal verwoest. In Damascus zagen we elke dag bloed. Iedere dag werd er wel iemand neergeschoten of gedood."
Hij spreekt hierover alsof het om alledaagse feiten gaat. "Dit hoorde erbij. Het was normaal."

Ook in zijn directe omgeving slaat het toe. "Op een basketbalclub viel een raket, mijn vrienden werden door scherfinslagen geraakt. Zij konden niet meer gered worden." Joseph was toen elf. "We hebben veel gezien. Dus, ons hart was sterk. We hadden ook het geloof in God dat Hij zijn kinderen niet in de steek zou laten."

Van Syrië naar Egypte en weer terug
Zijn ouders besluiten te vluchten naar Egypte. "In Egypte wonen is niet makkelijk voor een jongen van elf", zegt hij. Egypte was een totaal andere wereld. De cultuur, de straten, alles was wennen. En ik was pas elf. Toch voelde ik me ineens verantwoordelijk voor ons gezin.”

Ze keerden terug naar Damascus, waar de oorlog op dat moment nog altijd voortduurde. Op oudejaarsavond 2016 vertelde zijn vader dat hij zou vluchten naar Europa. "Hij had dat besloten zonder met ons te overleggen", zegt Joseph. "Hij wilde een toekomst voor ons opbouwen, zei hij."

Zijn vader bereikt Nederland via de gevaarlijke route die zoveel Syrische vluchtelingen moeten gaan. Nadat hij is aangekomen in een azc, mag het gezin komen via gezinshereniging. "Ik was blij", zegt Joseph eenvoudig. "Ik kende al dingen van Nederland. Ik leerde de taal via YouTube en keek tutorials. Ik droomde erover om in Europa te studeren."

Een nieuw leven in Nederland
De overgang is groot. "Alles is anders hier", vertelt Joseph. "Een andere infrastructuur en gebouwen. Alles is goed geregeld." Hij glimlacht. "Ik vond het leuk dat mensen op de fiets naar werk en school gaan. Dat is sportief."

Joseph zet zich volledig in voor zijn toekomst. Hij studeert artificial intelligence en neuroscience. "Ik wist dat de weg onmogelijk leek", vertelt hij. "Want ik had geen Nederlandse middelbare school gedaan. Maar God heeft wegen. Wie zoekt zal vinden, zegt de Bijbel." Hij besluit VWO 4, 5 en 6 zelfstandig te leren. "De stof is hetzelfde in alle talen. Je moet alleen de taal kennen." Hij haalt zijn diploma en stroomt door naar de universiteit.

God leren kennen
In Syrië kende Joseph de tradities, maar niet God als persoon. Dat verandert in Nederland. "De relatie met God is een reis", zegt hij. "Als je meer tijd met Hem spendeert, laat Hij zich vanzelf zien."

In een evangelische kerk ziet hij iets dat hij nooit eerder zag. "Mensen hadden kennis van de Bijbel en een relatie met God. Ik wilde God als Vader en vriend. En dat gebeurde. Ik heb God ontmoet en ik heb vaak Zijn stem gehoord."

Hoe klinkt die stem? Joseph legt het rustig uit. "Als ik advies nodig heb, volg ik niet mijn eigen advies. God heeft betere plannen. Soms duurt het lang. Maar Hij openbaart het met een signaal of via een persoon. God heeft zijn eigen manieren."

Van buitensport tot Nederlands kampioen
Naast zijn studie ontdekt Joseph een andere passie: sport. "Toen ik naar Nederland kwam deed ik al calisthenics en gymnastiek. Ik kwam goed in vorm", vertelt hij. "Toen belandde ik in de sportschool en maakte ik echt progressie, en kweekte ik spieren."
Mensen moedigen hem aan om mee te doen aan wedstrijden. Hij twijfelt, maar meldt zich uiteindelijk aan voor de Benelux-wedstrijd in België, in oktober 2023. "Ik ben kampioen geworden", zegt hij bescheiden. "Mijn moeder had een visioen gekregen dat ik kampioen zou worden." Later volgt een Europese kampioenschapstitel. Zijn omgeving spoort hem aan om voor het wereldkampioenschap te gaan. Maar Joseph weigert. Waarom?

Hij ademt diep in. "Ik moest steroïden gebruiken. Dat is niet wat God van mij wil. Het lichaam is een tempel van Gods geest. Ik wilde mijn organen niet beschadigen."
Een licht in de bodybuildingwereld Joseph vertelt dat hij in de bodybuildingwereld bewust over God spreekt. "Mensen zien dat en worden benieuwd", zegt hij. "Ik bad altijd voordat ik op het podium stond. 'Vader, wees met mij. Als ik mag winnen, ben ik blij. Als ik niet mag winnen, dan geef ik U glorie.'" Voor hem kunnen geloof en sport heel goed samen. "Ik wil altijd aan de goede kant staan", zegt hij. Zijn dromen zijn groot. "Eerst man van God blijven", zegt hij. "Het evangelie openbaren. Meer mensen naar God brengen. Succesvol zijn. Later een goede man zijn voor mijn gezin."

Hij draagt zijn Bijbel mee en noemt zijn favoriete vers: Jesaja 60 vers 19. "De Here uw God zal uw eeuwige licht zijn. Hij zal uw glorie zijn." Wanneer Jan vraagt hoe hij kerst tegemoet gaat, antwoordt Joseph eenvoudig: "Gewoon met de familie. Gezellig. Ik ben dankbaar dat we in Nederland een huis kregen."

Hij denkt na wanneer hem wordt gevraagd wat hij vindt van de open Nederlandse grens voor vluchtelingen. "Ik ben heel dankbaar dat ik de kans heb gekregen", zegt hij. "Maar ik moet die kans ook benutten." Tot slot deelt hij een boodschap voor jongeren: "Als God in jouw leven is, dan ben je het licht voor anderen. Wees standvastig. Hou aan het woord van God. Focus. Dan komt het goed."

Kijk hieronder het interview terug in Hour of Power.