"Wat jaren geleden, laat ik zijn naam ook met respect noemen, dat wijlen ds. Bouw -  een onvergetelijke predikant die het leven van mijn vrouw en mij heeft gestempeld - op bezoek kwam bij een ouder gemeentelid in de gemeente die hij toen mocht dienen. Onder ons zullen er ook zijn die ds. Bouw hebben gekend, hij kwam pratend binnen en hij ging pratend weer naar buiten, maar het ging nooit over het weer. Je wist meteen met hem waar je aan toe was", vertelt De Boer.

"Hij kwam op bezoek bij een ouder iemand, een weduwe op hoge leeftijd en een vrouw die de Heere mocht kennen, en in dat gesprek vertelde ze aan ds. Bouw dat ze merkte dat ze steeds meer dingen begon te vergeten. Daar had ze verdriet over. Angstig en onzeker, en wie zou dat ook niet worden? Ik denk dat dat een zorg is die door meerdere ouderen - hier in de kerk of met ons verbonden - herkend zal worden. Hoe vaak hoor je het niet op een bezoek: 'Als ik maar mijn verstand mag blijven houden.'

Deze vrouw kwam erachter dat ze steeds meer dingen begon te vergeten en het grootste verdriet zat hem daarin - en dat vertelde ze toen ook - dat ze bang was dat ze de Heere zou vergeten. Het was haar grootste zorg dat ze de Heere zou vergeten. Ds. Bouw zat te luisteren en op een gegeven moment zei hij tegen haar: 'Weet je wat je moet doen? Schrijf op een papiertje: 'Ik ben met u, alle dagen.' Dit zei hij terwijl hij naar het tafeltje dat voor hem stond wees en waar een blocnote op lag.

Zo gezegd, zo gedaan. Ze schreef die woorden op en scheurde het papiertje van haar blocnote en legde dat voor zich op tafel. Elke keer als ze de angst voelde bovenkomen - vergeet ik de Heere niet? - kon ze naar dat papiertje grijpen en las ze deze woorden: 'Ik ben met u'. Ds. Bouw ging weg. Een aantal maanden later kwam hij weer bij haar op bezoek en tot zijn verbazing - hij deed de deur van haar bejaardenwoning open - trof hij papiertjes in de hal: 'Ik ben met u.' In de kamer links en rechts allemaal papiertjes. Hij zag in zijn ooghoeken in de keuken papiertjes liggen.

Wat was nou het geval? Elke keer als deze oude godvrezende vrouw de angst en de zorg boven voelde komen dat ze de Heere zou vergeten, dacht ze aan de opmerking van haar predikant. Maar ondertussen was ze vergeten dat ze het al had opgeschreven en alsof ze het weer voor het eerst moest doen schreef ze het op het blocnote-papiertje: 'Ik ben met u'. Ze hing het op in de keuken bij het koffiezetapparaat en in de kamer bij de schemerlamp. Wanneer ze dan dat papiertje had opgehangen, was ze kort daarna alweer vergeten dat ze het had geschreven en schreef ze een nieuw papiertje. 

Ik ben zelf niet zo van het opschrijven van allerlei tekst - dat is mijn persoonlijke mening - maar ik zal  aan het begin van dit nieuwe jaar wel aan jou willen vragen om deze woorden 'Hij is nabij' mee te nemen. Schrijf ze desnoods op in je agenda, of op een andere plek. In ieder geval een plaats waar je elke dag die woorden ziet staan: 'Hij is nabij.'"

In onderstaande video is het bewuste preekfragment van ds. C. P. de Boer volledig terug te zien. Onderstaande beelden zijn afkomstig van het YouTube-kanaal Evangelie Herauten. Op dagelijkse basis plaatst dit kanaal preekfragmenten van reformatorische predikanten uit verschillende kerkverbanden.