Vriendenkring
Alweer heel wat jaren geleden deden mijn man en ik wat ik nooit had gedacht: we gaven onze goedbetaalde banen op en gingen van giften leven. We ervaarden dat God ons riep om bij een organisatie te werken die in Nederland het evangelie verspreidt. We werden afhankelijk van een vriendenkring en mijn grote avontuur in het leren vertrouwen van God begon. Mijn ontdekking? Hij ís te vertrouwen en Hij geeft áltijd uitkomst op zijn tijd. Dit klinkt alsof het leven in die periode van een leien dakje ging, maar dat was niet zo. We hebben meerdere momenten gehad waarin we het moeilijk hadden, waarin we ervoeren dat het water ons aan de lippen stond.

Angst
Eén van de belangrijkste lessen die ik heb geleerd, is dat het wezen van geld als een zwart gat is. Het is onverzadigbaar en bovendien voedt het angst en isoleert het je. Angst om tekort te komen en angst om niet zelf te kunnen voorzien. In de tijd van ons dubbele inkomen had ik toch steeds het gevoel dat ik nooit genoeg had. Toen we de overstap maakten naar een leven van giften, teerde onze spaarrekening langzaam in totdat deze op nul bleef steken. Jarenlang. Maar wat bleek? God had onze spaarrekening helemaal niet nodig om te geven wat we nodig hadden. 

Biddend
Een van de eerste dingen waar wij over nadachten toen we onze banen opgaven, was de vraag wat we eigenlijk nodig hadden om van te leven. Wat is genoeg? We bogen ons over ons budget. Het aparte was dat we al snel in een soort minimalistische stand terecht kwamen. Hoe konden we zo zuinig mogelijk leven? Wat konden we schrappen? We merkten echter ook dat dat een houding is die je niet vol kunt houden. Het zuigt de vreugde weg als je bij alles denkt dat het eigenlijk niet oké is.

Wat mij enorm hielp is een rond budget te maken, waarin je alles opneemt. Oók je verlangens en je dromen. Een droom om een goed fototoestel te kopen bijvoorbeeld, omdat foto’s maken een hobby van je is. Of een nieuwe laptop, een paar keer uit eten, een zonnebank- of sauna-abonnement. Voor de één een belachelijke luxe, voor de ander een prachtig cadeau. Voor mij was de kunst om dit biddend te doen en met vrijmoedigheid zonder ingebeelde, veroordelende stemmen in mijn gedachten. Zonder ‘poverty mentaliteit’ maar ook de - voor mij - zinloze, overdadige luxe. 

Vrijheid
Ik merkte dat dit mij vrijheid gaf. Ik ontdekte hoe ik kon bepalen wat voor mij persoonlijk genoeg was. Door andere omstandigheden, verlangens, behoeftes verschilt het genoeg voor de een met die van de ander. En dat is oké. Ik hoef een ander niet te beoordelen, laat staan te veroordelen.

Twijfel je wat voor jou genoeg is? Het geeft vrijheid om biddend hier mee bezig te zijn. En wanneer je hebt ontdekt wat jouw genoeg is, dan weet je ook wanneer je meer dan genoeg hebt. En wat je ruimhartig kunt weggeven van jouw overvloed. Ik wens je veel zegen bij het aangaan van die zoektocht!

Mira de Boer is programmamaker voor kerken in Nederland bij Tearfund. Zij spreekt in kerken en voor groepen en schrijft artikelen en columns. Wil je weten wat voor jou genoeg is om van te leven? Doe de test en ontdek wat voor schattenverzamelaar jij bent. Bovenstaand artikel verscheen op de site van Tearfund en is met toestemming overgenomen door Cvandaag.