Nederlandse vrijwilligers maakten de gemeenschappelijke eetzaal van kibboets Be’eri schoon. De plantsoenen - die bijna een jaar niet onderhouden waren - werden gesnoeid en opgeruimd. Ondertussen luisterden de vrijwilligers naar de verschrikkelijke verhalen die leden van de gemeenschap vertelden over 7 oktober. Hoe mensen vele uren in angst hebben gezeten.

Voor de inwoners van de kibboets is het een teken van hoop dat mensen bereid zijn naar Israël te reizen in deze tijd en de handen uit de mouwen te steken. ‘Jullie aanwezigheid betekent zoveel voor ons. We worden niet vergeten’, vertelde Adi Efrat, één van de overlevenden aan de vrijwilligers. Zowel bij de inwoners van de kibboets als bij de vrijwilligers moest regelmatig een traan weggeveegd worden.

Sjoukje Rondaan (72) uit Lelystad lapte de ramen van de eetzaal. "Ik ben gezond en kan nog prima werken. Deze week kon ik in Israël letterlijk laten zien dat ik om het volk geef. De waardering die je daarvoor krijgt is om klein van te worden. Mijn kinderen en kleinkinderen vonden het spannend dat ik naar Israël ging, maar als ik ze app wat ik zie en doe, zijn ze trots op oma."

"Je wordt heel stil als iemand je vertelt hoe hij met zijn dochtertje uit een brandend huis is ontsnapt", vertelt Priscilla Boiten (38) uit Ulrum. Ze zag de brandwonden op de armen van een man. "Op dat moment doe je nog harder je best om het groen te snoeien en de tuinen weer mooi te maken. In de hoop dat mensen terug kunnen keren en hun trauma kunnen verwerken."

Lucas Tessemaker (65) uit Heerde vult aan. "De media in Nederland hebben allang geen aandacht meer voor de slachtoffers van 7 oktober, alsof ze vergeten zijn dat de hele oorlog met Hamas, Hezbollah, de Houthi’s en Iran begon met een gruwelijke moordpartij door Hamas op 7 oktober vorig jaar. Op onze manier mochten we een klein beetje troost brengen. Niet met veel woorden maar des te meer met onze daden." Christenen voor Israël is sinds maart 2024 begonnen met ‘handen uit de mouwen’-reizen, waarbij telkens veertig deelnemers praktische hulp geven. Tot nu toe was dat voornamelijk bij boeren om de oogst binnen te halen. Deze zevende reis was de eerste die toegelaten werd op een van de getroffen kibboetsen en daar aan de slag ging.

Leon en Janine Meijer uit Ede die deze reis leidden, onderzochten de mogelijkheid om te gaan helpen op een van de getroffen kibboetsen. "Het is niet makkelijk om op een plek te gaan werken waar de kogelgaten in de muren zitten. Waar je struiken staat te snoeien naast een verbrand huis." Maar ze ervaarden dat ze veel konden betekenen voor mensen die zo zwaar geleden hebben op 7 oktober.

"Als groep hebben we in de bus en het hotel waar we sliepen veel met elkaar gepraat en gebeden. Als je zoveel leed hoort en de resten ervan ziet, moet je ruimte geven om daar mee om te gaan." Deze week is een nieuwe groep vrijwilligers van de organisatie naar Israël gereisd, deze keer om te helpen in de zwaar getroffen kibboets Nahal Oz.