Zo’n situatie moet herkenbaar zijn.
Je bent uitgedokterd. ‘Mevrouw, we kunnen niets meer voor u doen.’ Vol verdriet loop je door de gang van het ziekenhuis naar buiten. Wat nu?

Er zijn ook andere situaties te bedenken. Voorvallen, waar je krachten te kort schoten. Gebeurtenissen waar je op stuk liep. Je kon niet verder. Het was voorbij. Je was je baan kwijt. Of een andere situatie: je huwelijk was stuk.

We krijgen er allemaal mee te maken. Met onze begrensdheid, onze beperktheid, ons tekort. Je moet het boek Prediker maar eens lezen. Salomo heeft er een heel boek over geschreven. Trouwens de psalm die hij dichtte, Psalm 127, gaat er ook over. Tevergeefs is het woord dat daar tot driemaal toe valt.

Misschien is voor al die situaties het verhaal van de vijf dwaze meisjes wel een duidelijke metafoor. Ze hadden te weinig olie. Olie, als beeld van ons leven. We schieten te kort. We zijn aan het eind van ons latijn. Of het verhaal van de bruiloft te Kana: op een gegeven moment was de wijn op. Je leven had een feest moeten zijn maar het liep stuk. Op weg naar de bruiloft bleef je achter in het donker.

In het verhaal van de vrouw die jarenlang aan bloedverlies leed, lezen we dat zij ten einde raad besloot naar Jezus te gaan. Ze trok zich van alle regels niets meer aan. Ze vocht voor haar leven. Jezus was haar laatste hoop. Ze wrong zich door de massa mensen heen. Hem aanspreken lukte niet. Dan maar gewoon een ruk aan zijn kleren. Iets wat totaal ongepast was. Maar ze zag geen enkele andere mogelijkheid. Deze minieme kans wilde ze niet voorbij laten gaan. Jezus moest haar zien.

Ik denk wel eens, hadden die vijf meisjes dat ook maar gedaan. Gewoon naar de bruidegom gaan en vertellen van hun tekort. Zou Hij hen hebben weggestuurd? Wat dat betreft, was Maria, de moeder van Jezus verstandiger. Toen zij op de bruiloft in Kana hoorde van de wijn die op was, ging zij wel naar Jezus en vroeg Hem om hulp. Jezus vond dat niet leuk. Toch reageerde Hij.

Wat doe je als je uitgedokterd bent?
Trouwens, we worden allemaal geconfronteerd met tekorten. Op allerlei vlak. In ons eigen leven. Maar ook wereldwijd. We lopen tegen onze grenzen aan. En veel meer dan vroeger zijn we bereid dat te erkennen. Dat is een voordeel. Het lijkt wel of de mens van deze tijd zichzelf beter kent. En wat doe je dan?

De verloren zoon besloot naar zijn vader te gaan.
Waar haalde hij het lef vandaan?
En die jonge vrouw?
Ze raakte Jezus aan.

Geloven is ook dingen doen en zeggen die eigenlijk niet passen.
En dat mag!

Deze overdenking verscheen eerder op de Facebookpagina van ds. Arie van der Veer.