'Jaren geleden zag ik het niet meer zitten om langer voorganger te zijn. Een reeks van teleurstellingen had me alle moed ontnomen. Zonder dat iemand het wist had ik besloten mijn verantwoordelijkheid als voorganger neer te leggen. Voor mijn gevoel had ik alles gegeven en ontving ik slechts stank voor dank. Nu weet ik dat als je niet goed omgaat met teleurstelling er vanbinnen iets kan knappen.

Twee dagen later werd er bij ons aangebeld. Toen ik opendeed stond de plaatselijke bloemist met een grote bos bloemen op onze stoep. Ik zag dat er geen kaartje van de afzender bij zat en vroeg me af waar we zo’n prachtige bos aan verdiend hadden.

Tot mijn verbazing stond dezelfde bloemist een dag later weer aan de deur met een even grote bos bloemen. Deze keer zat er een kaartje bij met de naam van een bevriende voorganger. Ik belde hem op om te vragen waar we deze prachtige bloemen aan te danken hadden. ‘Wilkin,’ zei hij, ‘God heeft me gezegd dat ik je elke dag een bos bloemen moet sturen, totdat je weer ‘ja’ zegt tegen de bediening die Hij je heeft gegeven!’

Deze woorden raakten me diep. Hoe kon deze voorganger weten wat ik diep vanbinnen besloten had? Aan het eind van de week stond onze woonkamer vol met vijf schitterende bloemenbossen. Iedere bos was een uiting van Gods liefde en een aansporing om opnieuw ‘ja’ te zeggen tegen Gods plan voor mijn leven.

Na vijf dagen heb ik de bevriende voorganger opgebeld en gezegd dat ik de boodschap had begrepen. Als het weer eens tegenzit, denk ik terug aan die vijf bossen bloemen en word ik opnieuw bemoedigd om ‘ja’ te blijven zeggen tegen de roeping waarmee God mij geroepen heeft. Sta vandaag eens bij stil bij de vraag hoe God jou bemoedigd heeft om niet op te geven.'