In de motie wordt verwezen naar 7 oktober en het sindsdien toegenomen antisemitisme. De Urker partijen constateren dat 'de staat Israël onder vuur ligt' en dat 'grote steden in Nederland om allerlei redenen geen veilige plek meer zijn voor Joodse Nederlanders'. 'Juist nu voelt de Urker gemeenschap zich verbonden met de Joodse gemeenschap in Nederland en met de staat Israël'. De Urker gemeenteraad spreekt uit dat 'wij de Joodse gemeenschap een warm hart toedragen en leden van de Joodse gemeenschap en Joodse instellingen te allen tijde welkom zijn om zich op Urk te vestigen'.

De gehele gemeenteraad van #Urk heeft in een motie op hartverwarmende wijze steun betuigd aan Israël en de Joodse gemeenschap. Uitgesproken wordt “dat leden van Joodse gemeenschap en Joodse instellingen te allen tijde welkom zijn om zich op Urk te vestigen.” pic.twitter.com/UllyvWzdbY

— Ronny Naftaniel (@RonnyNaftaniel) June 2, 2024

De band tussen de gemeente Urk en Israël is sinds 7 oktober vaak zichtbaar geweest, met steunbetuigingen zoals Israëlische vlaggen in de straten en een spontane bijeenkomst bij de vuurtoren. Deze hechte band vindt zijn oorsprong in de negentiende eeuw, zoals via Omroep Flevoland eerder werd uitgelegd door geschiedenisdocent Arjan Baarssen uit Urk. Destijds werkten veel Urker meisjes als dienstmeisjes bij Joodse gezinnen in steden zoals Amsterdam. Dit zorgde voor een warme en hechte band tussen de Urker meisjes en de Joodse gezinnen, die hen als familie behandelden en hen volledig betrokken bij het Joodse leven en de feesten.

Deze historische band werd verstoord tijdens de Tweede Wereldoorlog toen veel van de Joodse werkgevers en hun families werden vermoord in concentratiekampen, wat leidde tot groot verdriet op Urk. Baarssen ontdekte dat slechts drie Joodse vrouwen uit de 43 gezinnen waar Urker meisjes hadden gewerkt de Holocaust overleefden. Dit tragische verlies voedde een diepgeworteld gevoel van plicht bij de Urkers om iets terug te doen voor de Joodse gemeenschap. Deze gevoelens leidden tot de oprichting van verschillende comités die Israël steunden, vaak geleid door voormalige dienstmeisjes. De christelijke achtergrond van Urk speelt ook een rol in de band met Israël, gezien de christelijke overtuiging dat Joden hun "oudste broeder" zijn, wat zowel steun als kritiek inhoudt.

Urkers met Israël-vlaggen aan het woord
De meest zichtbare steun uit zich tegenwoordig in het ophangen van de Israëlische vlaggen in Urk. Dit symboliseert de blijvende solidariteit en steun voor Israël vanuit de Urker gemeenschap. Cvandaag sprak in het afgelopen half jaar diverse Urkers die de Israël-vlag ophingen, zoals Urker Paulus de Boer: “Veel mensen op Urk geloven in de God van Israël. Dan heb je dus ook automatisch iets met het land Israël zelf. God zegt in Zijn Woord dat Israël Zijn volk en oogappel is. Als je dan aan die oogappel komt, kom je ook aan de gelovigen van de God van Israël zelf. Tegelijkertijd besef ik dat we niet veel meer kunnen doen dan bidden en de banier opsteken. Dat wordt ontzettend gewaardeerd door vrienden die we in Israël hebben.”

Een andere Urker, Arie ten Napel, besloot eveneens om de Israëlische vlag te hijsen. Ten Napel lichtte tegenover Cvandaag zijn sterke verbondenheid met Israël en het Joodse volk als volgt toe: “Voordat ik in militaire dienst ging, ben ik naar Israël afgereisd omdat ik het land graag een keer wilde bezoeken. Mijn moeder heeft mij vroeger de betrokkenheid op Israël als christen overgebracht. Uiteindelijk heb ik er 2,5 jaar gewoond over een periode van vier jaar,  en werden twee van onze kinderen daar geboren. Eén van mijn zonen dient momenteel in het Israëlische leger. Zijn leven ligt, net als het onze, in handen van de Heere.”

Ds. A. C. Uitslag
“Op Urk zijn wij Israël-minded", vertelde ds. A. C. Uitslag eerder dit jaar in een preek  "Iedere keer als er een conflict uitbreekt, kiezen we onvoorwaardelijk de kant van Israël. Israël is immers het oude verbondsvolk. Wie God liefheeft, krijgt ook dat volk lief. Ondanks wie ze is en wat ze doet, houdt ze een bijzondere plaats in het hart van Gods kinderen", zo vertelde de christelijke gereformeerde predikant in onderstaand preekfragment:

Bovenstaand bericht kwam ter sprake in de nieuwspodcast van Cvandaag. Beluister het fragment vanaf minuut 4:50