De brief van christelijke jongeren aan kerken en predikanten ademt wanhoop

Het is al lang geleden, maar het gaat levenslang met me mee. In een jongerengespreksgroep hadden we het over gebed. Een jongen die duidelijk tegen zijn zin in onze kring zat zei: āMijn vader bidt altijd: ā Onze ā¦ā en daarna onverstaanbare klanken die, als ik ze moet opschrijven, zoiets klonken als āvaddaboradankkoratg.ā Iedereen schoot in de lach.

































Praatmee