cip.nl is nu cvandaag.nl
Start gratis maand
Ds. G. van Zanden
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

God

Auteur: Jeffrey Schipper

"Ik hoop dat bij ons op Urk een opwekking plaatsvindt"

“Ik denk niet dat er in Nederland een plek is waar je een geloofsgesprek voert in een tuincentrum. Op Urk is dat het geval!” Ds. G. van Zanden is sinds 2017 dominee in het christelijke bolwerk Urk. Nadat hij jarenlang actief was in een dorp in Drenthe, maakt Van Zanden nu het Evangelie bekend in de Biblebelt. “Op Urk is het makkelijk om missionair te zijn. Ik hoef alleen maar een kerk binnen te stappen en te preken.”

cvandaag Premium logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door cvandaag Premium lid Jeffrey Schipper.

Word ook lid

Tijdens zijn studie theologie is Van Zanden “meer van de kerk vervreemd geraakt dan ik zelf op dat moment realiseerde. Zonder dat er sprake was van vijandschap, raakte de kerk uit beeld. Zelfs als je theologie studeert kan dat zomaar gebeuren.” De ommekeer kwam toen woorden omgezet moesten worden in daden. “Ik moest op zoek naar een kerkelijke gemeente om stage te lopen. De dag dat ik moest preken kwam steeds dichterbij. Rondom de eerste paar preken merkte ik dat ik in geestelijk opzicht aan de zijlijn stond. Ik merkte dat ik te weinig persoonlijke betrokkenheid had op de dingen waarover ik las in de Bijbel. Dat ik te weinig in huis had om een voorganger te zijn, om de gemeente echt vóór te kunnen gaan op de weg van het geloof.

"Zonder dat er sprake was van vijandschap, raakte de kerk uit beeld. Zelfs als je theologie studeert kan dat zomaar gebeuren."

Achteraf gezien moet ik ook zeggen dat ik pas in de pastorie echt predikant ben geworden. Geen gezonde visie op het ambt, geen benul van wat Woordverkondiging eigenlijk behoort te zijn. Ik faciliteerde kerkdiensten op zondag. Ik wilde van alles. Mooie liederen uitzoeken. Een aansprekende preek fabriceren. Een vlotte liturgie opstellen. Maar daarmee ging ik, zonder het te beseffen, voorbij aan de wezenlijke vragen. Die ontdekkende vraag van Psalm 25: Wie heeft lust den Heere te vrezen, ’t allerhoogst en eeuwig goed? Ik vroeg wel naar wat ik wilde brengen als predikant en naar wat de gemeente wilde horen. Maar dat de vraag hoort te zijn: ‘Heere, wat wilt Gij dat ik doen zal?’ – dat kwam niet in mij op. Achteraf bezien klopt dat ook wel. Want daar moet je aan ontdekt worden.”

Thuiskomen onder het Woord
“Wat in dat opzicht bij mij echt een wissel heeft omgezet, was dat ik diensten ging bijwonen van de gereformeerde gemeente van Hoogeveen,” vervolgt de predikant. “Daar had ik het gevoel voor het eerst ‘thuis te komen’ onder het Woord. In die kerk ontdekte ik iets dat ik miste, niet alleen in mijn preken, maar ook in mijn eigen leven: doorleefde nederigheid tegenover de Heere God. En dat het geloof niet alleen een vreugdevolle, maar ook een ernstige zaak is. Ik dacht: wanneer heb ik voor het laatst over de eeuwigheid gesproken en wanneer over de doodstaat waarin de mens van nature ligt? Wanneer heb ik in het pastoraat van hart tot hart over het wonder van Gods genade in Christus gesproken? Ik geloof er wel in, maar ik vertel het niet.’ Het leverde een aantal slapeloze nachten op. Ik merkte dat ik eigenlijk niemand had met wie ik over deze dingen kon praten. Toen besloot ik contact op te nemen met de Gereformeerde Bond. Ergens verwachtte ik dominees die goed van zichzelf wisten de waarheid in pacht te hebben en die gewichtig over zichzelf zouden doen. Maar ik vond broeders die een grote God hebben en zelf niet zo groot zijn.”

Uw eerste gemeente was de protestantse gemeente in Pesse, een dorp in Drenthe. Hoe zag u God daar aan het werk?
“Zal ik eens wat noemen? Ik herinner mij twee tachtigers. Zij waren verknocht aan het kerkgebouw, maar zagen het nauwelijks van binnen. In een van mijn laatste diensten zag ik ze opeens in de kerk. Niet zolang daarvoor leidde ik de begrafenisdienst van een van hun familieleden. Na de rouwdienst ben ik bij ze thuis geweest voor een kop koffie. We lazen een Bijbelgedeelte en gingen samen in gebed. Simpele, ambtelijke handelingen, zou je zeggen. Misschien verwachtte ik daar te weinig van. Deze zomer preekte ik weer eens in Pesse. En ik zag ze opnieuw!”

De Urker predikant deelt een tweede voorbeeld. Ooit hield hij een preek met de titel ‘op de drempel van de kerk’. “Tijdens de dienst legde ik uit hoe je op de drempel van de kerk terecht kunt komen en de Heere je erover heen kan trekken. De kerk waar ik preekte bevindt zich in toeristisch gebied. Tijdens de dienst zag ik een jongen letterlijk op de drempel van de kerk staan. ‘Kom binnen, er is nog plek,’ zei ik. En ik dacht nog: ‘Die kerkganger is behoorlijk laat.’ Na afloop van de dienst sprak ik hem en ontdekte ik dat hij nooit in de kerk kwam, maar had gezien dat de deuren van het schattige kerkje open stonden. ‘Wat verwacht ik eigenlijk beschamend weinig van de Heere,’ dacht ik bij mezelf. ‘Hij zet juist nu iemand letterlijk op de drempel!’ Of deze man nu Christus mag kennen weet ik natuurlijk niet. Maar toch moet ik dan denken aan dat bekende kinderlied: ‘Tel je zegeningen. Noem ze een voor een.’ Want die zegeningen waren er, ook in Drenthe. Wat te denken van die jongen die op huisbezoek wat argeloos vroeg: ‘Wat is dat eigenlijk, catechisatie?’ – die jongen kwam nooit in de kerk, maar werd een van mijn trouwste catechisanten. Als we die kleine zegeningen goed in het oog houden, kun je zelfs in het ‘heidense’ Drenthe met vreugde dominee zijn.”

"Als we die kleine zegeningen goed in het oog houden, kun je zelfs in het ‘heidense’ Drenthe met vreugde dominee zijn."

En toch voelde Van Zanden zich begin 2017 geroepen om naar het christelijke bolwerk Urk te gaan. “Om een lang verhaal kort te maken: de Heere maakte duidelijk dat dit voor ons de juiste plek is om dit werk voort te zetten.” In de Gereformeerde Kerk van Urk om precies te zijn. “Natuurlijk had ik mijn twijfels, maar ik durf inmiddels wel te zeggen: ik ben er echt op mijn plek. Het mooie van Urk is dat je overal christenen tegenkomt, herkenning hebt en in elkaar bemoediging ontvangt. Ik denk niet dat er in Nederland een plek is waar je naar een tuincentrum gaat voor een zak potgrond en naar huis gaat met een gesticht gemoed. Omdat je tussen de bloembakken een indrukwekkend geloofsgesprek hebt gehad. Het gebeurt op Urk!”

U hoopt dat er op Urk een opwekking plaatsvindt. Waarom is dat nodig?
“Op de laatste Haamstedeconferentie hoorde ik een oudere broeder vertellen dat hij eens te merken had gekregen dat er een opwekking zou komen op Urk, en dat die zou beginnen in de Gereformeerde Kerk. Dat heeft me wel aan het denken gezet, juist vanuit het ervaren van die mooie, ‘kleine’ zegeningen die ik in Drenthe heb mogen zien. Er is een lied dat zegt: ‘Nooit kan het geloof teveel verwachten. Des Heilands woorden zijn gewis.’ In Drenthe heb ik dat moeten leren. Maar ook op Urk, waar we elkaar toch ook voorhouden dat het allemaal langzaamaan wat minder wordt en waar sommige somber gestemde broeders zeggen dat het er niet meer is, dat de Heere Nederland voorgoed de rug heeft toegekeerd. Maar nooit kan het geloof tevéél verwachten. Wel te weinig!,” is zijn stellige overtuiging.

“De zegen van Urk is dat het zo kerkelijk is. Dat betekent dat al mijn buren – op een enkele uitzondering na – iedere zondag naar de kerk gaan. Dat tref je bijna nergens aan. Dat vind ik heel zegenrijk. Diezelfde buren hebben allemaal een groot gezin. Bij veel ouders merk ik dezelfde zorgen als in Drenthe: de geloofsoverdracht aan de volgende generaties staat onder druk. De kinderen hebben naast hun ouders en hun leraren vele andere opvoeders. Ook hier zijn jongelui vergroeid met hun telefoon. Urk is geen eiland meer, en dat merk je ook in het geestelijk leven. Het verschil met Drenthe is dat al die jongeren desondanks iedere zondag in de kerk zitten. Blijkbaar voelt een Urker zich genoodzaakt om naar de kerk te gaan. In onze kerk zit de jongelui altijd boven. Daar zullen zeker jongeren tussen zitten die met grote tegenzin komen. Maar ze zitten er wel! Op Urk is het dan ook heel gemakkelijk om missionair te zijn. Ik hoef alleen maar een kerk binnen te stappen en te preken. In Drenthe was dat veel ingewikkelder.”

Verhalen over kerkelijke vijandschap op Urk herkent Van Zanden niet. Onlangs voer hij een week lang mee op een kotter. “De schipper met wie ik meeging, kerkt bij ons. Twee bemanningsleden die meegingen, behoren elk tot een andere kerk. Op geen enkele manier heb ik gemerkt dat dit in de weg zit. Ze zeggen wel dat op Urk in iedere kerk tenminste Christus wordt gepreekt, en dat is al heel wat. Natuurlijk zijn er op ons dorp ook zorgen. De bekende verhalen over drinkende jongeren en geestelijke lauwheid. En dus is ook bij ons een opwekking nodig. Ik durf te hopen dat die gaat komen. En dan kan het mij niet schelen of dat begint bij de Gereformeerde Kerk, de Oud Gereformeerde Gemeente of bij de vrijgemaakten. Er ís een God die hoort. En Christus is gisteren en heden dezelfde en in der eeuwigheid. Als we ons daar meer bewust van worden, dan kan het niet anders of het kerkelijk leven op Urk gaat bloeien als een roos, middenin in de geestelijke woestijn van Nederland.”

cvandaag Premium logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor cvandaag Premium

Je las net een gratis cvandaag Premium artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand

Praat mee

Alleen cvandaag Premium leden kunnen reageren op artikelen. Word ook cvandaag Premium lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen

Reacties

M
Er vinden zelfs geloofsgesprekken plaats bij Mc Donalds, maar ook in winkelstraten, Hoog Catharijne en vele andere plaatsen. In een tuincentrum is dan ook helemaal niet zo gek. Ook buiten Urk zijn mensen die actief evangeliseren en om een opwekking te verlangen, zullen we niet alleen moeten bidden, hoewel alles begint en gedragen moet worden door gebed, maar zullen we ook moeten verkondigen, om te spreken met Rom. 10:14-15