Blom was in veel Hervormde gemeentes in Nederland een graag geziene gast. Daarbij raakte hij vaak niet uitgezongen over de liefde van God. Niet zelden raakte hij op de preekstoel zeer emotioneel als hij vertelde over Gods liefde voor zondaren. Daarnaast was het zingen van psalmen zijn lust en zijn leven. Regelmatig gaf hij aan het einde van een kerkdienst een extra psalm op en vroeg hij of de gemeente die staande wilde zingen. In de kerken waar Blom preekte was dat een bijzonderheid, aangezien daar vaak een strikte liturgische indeling wordt gehanteerd.