Steffany opent haar hart en deelt haar pijnlijke verleden. "Mijn vlam was gedoofd en ik was in de war”, vertelt ze, terwijl ze ons herinnert aan de tijd voordat ze de cruciale beslissing nam om naar een genezingsdienst te gaan. Het gemis van haar moeder, die stierf aan zwangerschapsvergiftiging, en de afwezigheid van haar vader creëerden een leegte die haar bijna naar zelfmoord dreef. "Zelf koos ik voor het geloof omdat ik wist dat die stem niet van mij was maar van God”, verklaart Steffany. Ze vertelt hoe ze vier jaar lang met zelfmoordneigingen rondliep, maar continu een stem hoorde die zei: ‘Er komt een hoopvolle toekomst', wat vervolgens bevestigd werd in de jongerendienst, nadat ik tot geloof was gekomen. Iemand die ik niet kende las toen Jeremia 29:11 aan mij voor, waarin staat dat God tegen Israël spreekt dat Hij hun geluk voor ogen heeft en niet hun ongeluk. Dat was Zijn bijzondere boodschap voor mij.”