Dit overkwam mij een paar jaar geleden tijdens een van mijn vele reizen door de Schotse Hooglanden. Ik weet niet of je daar ooit bent geweest. Misschien voor een whiskytour, een wandeltocht of een citytrip. De Schotse Hooglanden is een van mijn favoriete reisbestemmingen. Die woeste bergen, de leegte en de wildernis, het zonlicht op het water met die prachtige stranden. Ik word er helemaal lyrisch van…

Ik was dat jaar op weg naar een van de kleinere eilanden aan de westkust van Schotland. Op zo’n kleine veerboot. En zulke grote hoge golven. De boot ging echt op en neer. Om niet al te misselijk te worden, ging ik al snel aan dek. En daar stond ie. Een oudere Schotse meneer met zijn verrekijker. Een dikke jas, hoedje op, grijs baardje. De horizon afspeurend. Op zoek naar zeldzame vogels. We raakten even in gesprek en ik vertelde hem dat het mij opviel dat er zulke grote golven waren, terwijl er toch weinig wind stond. Het was niet echt windstil, maar zeker geen storm. Hoe kan het dan dat er vandaag zulke grote golven zijn? Die oude man begon te lachen en met een heel zwaar Schots accent zei hij ‘Laddie, dat komt door de storm van gisteren. De storm van gisteren bepaalt de hoogte van de golven van vandaag.” Ah ha, knikte ik. Dat snapte ik wel. Logisch, als het gisteren gestormd heeft, heb je vandaag nog steeds last van grote golven. Het is net als een glas water dat je schudt. Dat is ook niet gelijk stil, als je het glas weer neer zet. Nee, dat begreep ik wel.

Maar toen maakte hij de opmerking die mijn leven op zijn kop zette. Hij zei: “Weet je, zo is het ook in ons leven. De storm van gisteren bepaalt de golven van vandaag.” Toen glimlachte hij. “Have a nice day.”