Ik zou best in Jeruzalem willen wonen. Die stad geeft me altijd een bijzonder gevoel. Wat is daar veel gebeurd! En wat zal daar nog gebeuren?
De stad wordt alsmaar groter. Wonen in Jeruzalem is heel populair.

Dat was in de tijd van Nehemia wel anders.
Hij moest zijn uiterste best doen om de herbouwde stad bewoond te krijgen. Met groot enthousiasme had men de stad Jeruzalem herbouwd. De muren stonden weer recht overeind en de poorten functioneerden weer. Het allermooiste was toch wel dat de tempel was herbouwd.

Aanvankelijk woonden er te weinig mensen om het leven in de stad goed te laten functioneren. Ook was er een groot tekort aan Levieten.

Dat had in de eerste plaats een tragische achtergrond. Vóór de verwoesting van Jeruzalem waren vele leiders van Juda weggevoerd. Bij de bestorming en verwoesting van de tempel waren ook veel priesters en Levieten omgekomen.

Jeruzalem had veel mensen nodig.
De stad moest weer gaan leven, de tempeldienst in ere worden hersteld.

De animo was echter niet groot.
Toen er mensen vrijwillig in Jeruzalem kwamen wonen, was iedereen daar dankbaar voor. Maar nog steeds waren dat er te weinig.

Nehemia koos voor drastische maatregelen. Hij ging op zoek naar Levieten. Hij besloot dat van elke tien families één familie naar Jeruzalem moest verhuizen. Er zou worden geloot.
Loten om in Jeruzalem te moeten wonen. Je kunt het je nauwelijks voorstellen. Tegenwoordig is het eerder loten om in Jeruzalem te mógen wonen. Toch was die speciale actie toentertijd nodig om daar mensen te krijgen.

Ik maak nu de sprong naar onze tijd.
Bij dit verhaal moest ik denken aan de kerk, die op veel plaatsen steeds leger wordt. Ik betwijfel of die gemeenten ooit nog weer zullen groeien.
Meer zeker ben ik van het toenemende aantal bewoners van dat andere Jeruzalem. Het Jeruzalem dat boven is en het aardse Jeruzalem zal vervangen.

Sinds het eerste Pinksterfeest zet die groei door: uit alle volken komen er inwoners bij.

Deze overdenking verscheen eerder op de Facebookpagina van ds. Arie van der Veer.