De kritiek richt zich vooral op de lesmethode 'Kriebels in de buik', uitgebracht door het Rutgers Kenniscentrum. In dit pakket zou onder meer een 3D-model gebruikt worden van het vrouwelijk geslachtsorgaan. "Dat heet 'neutraal', maar dat is een manier van brengen qua stijl en ook qua afbeeldingen, en zelfs qua voorwerpen die gebruikt worden, die uitermate expliciet is. Je zou kunnen zeggen: 'Dat helpt, dan hebben we het er maar open en bloot over.' Tegelijkertijd zijn sommige kinderen dat of niet gewend of is het taalgebruik niet passend", zegt Kloosterman.

"Laten we wel wezen: dit gaat niet over de kleur van je schoenen, het gaat hier over een kwetsbaar en teer onderwerp. Dat vraagt om zorgvuldigheid in woorden, in benadering en sfeer. Daar dien je op aan te sluiten, uiteraard ook passend bij identiteit en levensovertuiging. Die afstemming lijkt in dit lesprogramma niet gedaan te zijn. Ongetwijfeld met goede bedoelingen, maar het is een eigen manier van brengen. Dat ouders en scholen daarop reageren, snappen wij heel goed."

"Natuurlijk is het goed om te kijken welke openheid nodig is zodat kinderen voorgelicht raken. We zitten maar zo in de tegenstelling: 'Moet het dan besmuikt?' Nee. Maar nogmaals, de wijze van openheid en de woorden die je kiest bij zo'n gevoelig en kwetsbaar onderwerp doen ertoe", vult Kloosterman aan. "Voor je het weet trek je het in een lacherige sfeer of in de sfeer: 'We hebben het er maar niet over.' Ik denk dat beiden niet de bedoeling is."

Wat is dan wel het goede midden? "Ik denk dat de juf of meester voor de klas, die als het goed is ook weet hoe het binnen een school en de achterban van een school werkt, dat moeten kunnen kiezen. Gelukkig mag dat ook en zijn daar goede methoden voor." Een van de methoden waarop Kloosterman wijst is 'Wonderlijk gemaakt'. "Deze is vanuit een christelijke levensbeschouwing geschreven en wordt gebruikt op meer dan 400 scholen in ons land en ook internationaal waar hij zowel in het Engels als in het Spaans beschikbaar is." Scholen zijn het dan ook niet verplicht om de lesmethode 'Kriebels in de buik' te gebruiken en kunnen zelf een methode kiezen. 

De projectweek 'Lentekriebels' zorgde zelfs voor Kamervragen. "Dit is een onderwerp dat breed leeft en iedereen raakt, waardoor het actueel is om het hierover te hebben op school. Laat dat echter gebeuren op een manier die past bij de leeftijd van het kind en de identiteit van de school. Ouders sturen hun kinderen naar scholen die als het goed is passen bij de overtuigingen die zij in hun opvoeding hanteren. Gebruik daarbij ook de kennis die reeds aanwezig is over de leeftijdfase waarin de kinderen ontwikkelingspsychologisch zitten. Met een kleuter praat je anders over relaties en seksualiteit dan in groep zeven of op het voortgezet onderwijs. De vraag is dan ook: is dergelijk lesmateriaal daar goed op afgestemd? Ik denk dat een juf of meester, die de klas kent, dat het beste kan inschatten en je het daar ook moeten laten liggen", zegt Kloosterman.

Benieuwd naar de volledige bijdrage van Kloosterman rondom de Week van de Lentekriebels? Bekijk dan hieronder de aflevering van Uitgelicht! terug.