Projectweek
Een derde van de basisscholen in Nederland doet mee aan de projectweek. Dit jaar heeft de projectweek als thema ‘Wat vind ik fijn?’. Het vindt deze week plaats. Scholen die meedoen aan deze week, kunnen zelf kiezen uit een viertal lespakketten die door de organisatie zijn erkend. Onder die lespakketten is ook een lespakket dat is gemaakt vanuit een christelijke visie. Het betreft ‘Wonderlijk gemaakt’, een methode waarmee christelijke scholen aan seksuele vorming kunnen doen. Opvallend genoeg komt dat gegeven, ook in disscussies tussen christenen over dit onderwerp, weinig naar voren. 

Veel kritiek
Er is echter ook een methode van Kenniscentrum Rutgers, die veelvuldig gebruikt wordt op vooral openbare scholen. En het is juist die methode die veel weerstand oproept. Afgelopen weken werden op social media tal van voorbeelden uit het lespakket van Rutgers gedeeld. Daarbij was de kritiek vooral dat het materiaal veel te specifiek zou zijn, zeker voor kinderen vanaf vier jaar. Er werden zelfs Kamervragen gesteld door Thierry Baudet (FVD) en Stephan van Baarle (DENK). Beiden kwamen met voorbeelden van lesmateriaal dat volgens hen onder kinderen vanaf vier jaar wordt verspreid en wat veel te expliciet is. Zo noemde die laatste een voorbeeld van een boek waarin kinderen vanaf vijf jaar wordt verteld dat het ‘fijn voelt om geslachtsdelen aan te raken’.

De voorbeelden die beide Kamerleden noemden, zorgden bij Dennis Wiersma, minister van Basisonderwijs, voor gefronste wenkbrauwen. Hij beloofde ernaar te gaan kijken. Baudet stelde overigens ook dat in het lesmateriaal ‘geslachtsverandering wordt gepromoot’ en dat er sprake is van een ‘sluipende normalisering van pedofilie’. Zowel Kamerlid Lisa Westerveld (GroenLinks) als minister Wiersma stelden vervolgens dat daar geen sprake van is op scholen. Een petitie waarin wordt opgeroepen om niet eerder dan in groep 8 met het onderwerp seksualiteit aan de slag te gaan, is inmiddels bijna 17.000 keer ondertekend. 

Rutgers ontkent
Kenniscentrum Rutgers reageerde zelf inmiddels ook al. Volgens hen is er niets mis met de seksuele voorlichting en het lesmateriaal tijdens de projectweek. ‘Er zijn altijd mensen die bezorgd zijn dat deze lessen kinderen aanzetten tot seksueel gedrag’, reageert Elsbeth Reitzema, Senior Programmamedewerker Seksuele Vorming bij Rutgers tegenover RTV Utrecht. ‘Dat klopt niet. We weten uit onderzoek dat als je kinderen goede seksuele voorlichting geeft, kinderen gemiddeld later starten met seks, zich beter voorbereiden daarop, en beter weerbaar zijn. Dus dat wij kinderen hiertoe aanzetten, dat klopt niet.’

Luc Lauwers, woordvoerder van Rutgers, vertelt tegenover De Telegraaf dat de materialen die Baudet als voorbeeld gebruikt niets te maken hebben met Rutgers. “Ze zijn ook niet verspreid tijdens de week van de Lentekriebels”, benadrukt hij. “Uiteindelijk zal zoiets wel worden opgehelderd, maar dan is het kwaad al geschied.” Ouders kunnen overigens online vinden wat er tijdens week geleerd wordt en waar de lessen over gaan. Ook worden ze aangemoedigd er thuis met hun kinderen over door te spreken.

Christenen verdeeld
Nog los van de vraag hoe het nu precies zit met de verspreide lesmaterialen deze week, zorgt het onderwerp voor discussie onder christenen. En dat is niet voor het eerst. Wat is voor christenen een goede wijze om kinderen seksueel voor te lichten? Sommigen vinden dat dit een opdracht is voor de ouders die dan zelf bepalen hoe en wanneer ze dat doen. Anderen reageren daarop dat het nog te vaak helemaal niet gebeurt en dat dit voor grote problemen kan zorgen op seksueel gebied. Een goede en tijdige seksuele voorlichting verhoogt voor kinderen de veiligheid, zo wordt geredeneerd.

Het lijkt in ieder geval een onderwerp te zijn waar veel christenen mee worstelen. Hoe vul je de seksuele opvoeding in? Wanneer begin je hiermee en wat geef je je kinderen mee? Is het goed dat dit op school gebeurt of juist liever thuis in een eigen veilige omgeving? Vragen waar niet iedereen direct een pasklaar antwoord heeft. Daarom gaat Cvandaag de komende periode aandacht besteden aan dit onderwerp waarbij experts en ervaringsdeskundigen aan het woord (of aan de pen) komen.